Shloka 2
Vipulopākhyāna—Ruci-rakṣā and Śakra’s Māyā (विपुलोपाख्यानम्—रुचिरक्षणं शक्रमाया च)
भीष्म उवाच क्रिया भवति केषांचिदुपांशुव्रतमुत्तमम् । यो यो याचेत यत् किज्चित् सर्व दद्याम इत्यपि
bhīṣma uvāca
kriyā bhavati keṣāñcid upāṃśu-vratam uttamam |
yo yo yāceta yat kiñcit sarvaṃ dadyām ity api ||
ភីष្ម បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ យុធិષ્ઠិរ! សម្រាប់មនុស្សខ្លះ កិច្ចការសកម្ម—ដូចជា ពិធីយជ្ញៈ ការផ្តល់គ្រូទក្ខិណា ឬការចិញ្ចឹមគ្រួសារ—គឺជាគោលបំណងដែលពួកគេជ្រើសរើស។ សម្រាប់អ្នកខ្លះទៀត វិន័យខ្ពស់បំផុតគឺរស់នៅដោយវ្រតៈនៃការស្ងៀមស្ងាត់ និងការអត់ធ្មត់ (ឧបांशុវ្រតៈ)។ ដូច្នេះ អ្វីក៏ដោយដែលអ្នកសុំទានណាម្នាក់សុំ គួរឆ្លើយដោយចិត្តថា “យើងនឹងឲ្យ” —កុំឲ្យនរណាម្នាក់ត្រឡប់ទៅដោយការខកចិត្តឡើយ»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Different people follow different legitimate paths—some through active duties and some through disciplined restraint—but in all cases one should cultivate generosity: when someone asks, respond with the intention to give and do not dismiss the petitioner with hopelessness.
In Bhishma’s instruction to Yudhishthira on dharma, he explains that both action-oriented life and vow-based restraint can be valid aims, and he emphasizes the ethical stance a giver should adopt toward those who come to ask for help.