Shloka 19
Adhyāya 39 — Yudhiṣṭhira’s inquiry on attachment (saṅga) and relational restraint
भीष्म उवाच श्रुत्वैतद् वचन शक्रो दानवेन्द्रमुखाच्च्युतम् । द्विजान् सम्पूजयामास महेन्द्रत्वमवाप च
bhīṣma uvāca śrutvaitad vacanaṃ śakro dānavendramukhāccyutam | dvijān sampūjayāmāsa mahendratvam avāpa ca ||
ភីෂ្មបាននិយាយថា៖ ឱ បារ័ត! ពេលសក្រហ៍ (ឥន្ទ្រ) បានស្តាប់ពាក្យទាំងនេះ ដែលចេញពីមាត់ម្ចាស់ដានវៈ (សម្បរ) គាត់បានគោរពបូជាព្រះព្រាហ្មណ៍; ហើយដោយអំពើនោះ គាត់បានទទួលស្ថានភាពជាមហេន្ទ្រ។ អត្ថបទនេះបញ្ជាក់ថា ការគោរពចំពោះអ្នកប្រាជ្ញ និងអ្នកសុចរិត ជាមូលហេតុផ្ទាល់នៃអធិបតេយ្យភាពខ្ពង់ខ្ពស់ និងសេចក្តីរុងរឿងដ៏ទេវភាព។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Honoring the dvijas (Brahmins/the Vedic learned) is presented as a powerful dharmic act that yields sovereignty and exalted status; Indra’s attainment of Mahendra-hood is linked causally to his respectful worship of Brahmins.
Bhishma narrates that Indra (Śakra), after hearing counsel spoken by the Danava-king Śambara, proceeded to honor the Brahmins; as a result of this dharmic conduct, he attained the rank and glory of Mahendra.