Shloka 24
पात्रलक्षण-परिक्षा (Pātra-Lakṣaṇa Parīkṣā) — Criteria for a Worthy Recipient
ब्राह्मणं जातिसम्पन्नं धर्मज्ञं संशितं शुचिम् । अपरेषां परेषां च परेभ्यश्रैव येडपरे
brāhmaṇaṁ jātisampannaṁ dharmajñaṁ saṁśitaṁ śucim | apareṣāṁ pareṣāṁ ca parebhyaś caiva ye ’pare ||
ព្រះវាយុបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «គួរតែប្រាថ្នាឲ្យកើតមានព្រាហ្មណ៍ម្នាក់ដែលមានកំណើតល្អ ដឹងធម៌ មានវិន័យរឹងមាំ និងបរិសុទ្ធ។ ក្នុងចំណោមអ្នកទាប និងអ្នកខ្ពស់—សូម្បីតែក្នុងចំណោមអ្នកខ្ពស់ជាងនោះទៀត—ព្រាហ្មណ៍ត្រូវបានគេចាត់ទុកថាខ្ពស់ជាងគេ។ អ្នកណាដែលព្រាហ្មណ៍បែបនេះសរសើរ នោះនឹងរីកចម្រើន; តែអ្នកណាដែលបង្ខូចឈ្មោះព្រាហ្មណ៍ នឹងជួបបរាជ័យដោយឆាប់រហ័ស»
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that society should value and support disciplined, pure, dharma-knowing Brahmins, and that honoring such learned and virtuous people leads to prosperity, while disparaging them leads to swift decline.
Vāyu is speaking in a didactic context, emphasizing the superior esteem accorded to Brahmins and the practical consequences—growth through their approval and defeat through their condemnation—thereby reinforcing norms of reverence toward dharma-authorities.