Shloka 22
पात्रलक्षण-परिक्षा (Pātra-Lakṣaṇa Parīkṣā) — Criteria for a Worthy Recipient
पृथिव्युवाच ब्राह्मणानेव सेवेत पवित्र होतदुत्तमम् । ब्राह्मणान् सेवमानस्य रज: सर्व प्रणश्यति । अतो भूतिरत: कीर्तिरितो बुद्धि: प्रजायते
pṛthivy uvāca brāhmaṇān eva seveta pavitraṃ hy etad uttamam | brāhmaṇān sevamānasya rajaḥ sarvaṃ praṇaśyati | ato bhūtir ataḥ kīrtir ito buddhiḥ prajāyate ||
ព្រះធរណីបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ ព្រះអម្ចាស់! ក្នុងរឿងនេះ មនុស្សគួរតែបម្រើព្រាហ្មណ៍តែប៉ុណ្ណោះ។ នេះជាកិច្ចការដ៏បរិសុទ្ធ និងខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត។ សម្រាប់អ្នកដែលបម្រើព្រាហ្មណ៍ គុណរាជស៍ (ភាពរំភើបតណ្ហា) ទាំងអស់នឹងរលាយបាត់។ ពីនេះកើតមានសម្បត្តិ ពីនេះកើតមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះ ហើយពីនេះក៏កើតមានប្រាជ្ញាដ៏ល្អប្រសើរផងដែរ»
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that honoring and serving Brahmins—understood as representatives of learning, restraint, and dharma—is a supremely purifying act. Such service is said to reduce rajas (restless, desire-driven tendencies) and to yield three fruits: prosperity (bhūti), good fame (kīrti), and refined discernment (buddhi).
In Anuśāsana Parva’s didactic setting, a voice identified with the Earth (Pṛthivī) articulates a moral instruction: the recommended practice for a person seeking purity and uplift is service to Brahmins, presented as a cause of inner purification and outward success.