Shloka 11
Brāhmaṇa-pūjā, Haviḥ-dāna, and the Vāsudeva–Pṛthivī Saṃvāda
Chapter 34
ये वै तपसि वर्तन्ते वने मूलफलाशना: । असंचया: क्रियावन्तस्तान् नमस्यामि यादव
ye vai tapasi vartante vane mūlaphalāśanāḥ | asaṃcayāḥ kriyāvantas tān namasyāmi yādava ||
នារ៉ដៈបាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំសូមក្រាបបង្គំចំពោះអ្នកទាំងឡាយដែលរស់នៅក្នុងតបៈ—ស្នាក់នៅព្រៃ ញ៉ាំតែឫស និងផ្លែឈើ មិនសន្សំស្តុកសម្រាប់ថ្ងៃក្រោយ ហើយឈរជាប់ក្នុងកិច្ចវិន័យតាមធម៌។ ឱ យាទវៈ អ្នកអាសេតិកទាំងនោះមានការគ្រប់គ្រងខ្លួន និងកម្លាំងខាងក្នុង ដោយរស់នៅក្នុងកាតព្វកិច្ច។»
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse honors ascetics who practice tapas with simplicity and non-attachment: living on minimal food, not hoarding, and remaining steady in disciplined observances. Ethical emphasis falls on self-control, contentment, and duty-based conduct rather than possession or display.
Nārada addresses Yādava (Kṛṣṇa) and offers reverential praise to forest-dwelling practitioners of austerity. The statement functions as a moral commendation within Anuśāsana Parva’s broader instruction on dharma and exemplary modes of life.