Shloka 7
Pūjya-namaskārya-prakaraṇa
On Those Worthy of Honor and Salutation
त॑ पतन्तमभिद्रुत्य परिजग्राह वासव: । वराणामीश्वरो दाता सर्वभूतहिते रत:
taṁ patantam abhidrutyā parijagrāha vāsavaḥ | varāṇām īśvaro dātā sarvabhūtahite rataḥ ||
ពេលគាត់កំពុងដួល សក្រគឺវាសវៈ បានរត់ទៅទាន់ ហើយចាប់ទ្រទ្រង់គាត់។ ជាព្រះអម្ចាស់នៃពរ និងជាអ្នកប្រទានពរ ដោយចិត្តប៉ងប្រយោជន៍ដល់សត្វលោកទាំងអស់ ព្រះអង្គបានបង្ហាញអំណាចដែលបំពេញដោយការការពារ និងមេត្តាករុណា។
शक्र उवाच
Educational Q&A
The verse presents ideal divine/royal conduct: strength is shown by protecting the vulnerable and using authority to grant benefits for the welfare of all beings (sarvabhūta-hita), not for selfish display.
Indra (Śakra/Vāsava) rushes forward and physically catches someone who is falling, and the narration characterizes him as a supreme bestower of boons devoted to universal welfare.