Shloka 87
मातङ्ग–शक्रसंवादः
Mataṅga–Śakra Dialogue on Tapas, Status, and Moral Qualities
ख्यातिर्यस्या: खं दिवं गां च नित्यं पुरा दिशो विदिशश्चवावतस्थे । तस्या जल सेव्य सरिद्वराया मर्त्या: सर्वे कृतकृत्या भवन्ति
khyātir yasyāḥ khaṃ divaṃ gāṃ ca nityaṃ purā diśo vidiśaś caivāvatiṣṭhe | tasyā jalaṃ sevya saridvarāyā martyāḥ sarve kṛtakṛtyā bhavanti ||
កេរ្តិ៍ឈ្មោះរបស់នាង តាំងពីបុរាណមក បានពាសពេញមេឃ ស្ថានសួគ៌ និងផែនដី ហើយបានតាំងមាំនៅគ្រប់ទិស និងទិសរង។ ដោយផឹកទឹកនៃទន្លេដ៏ប្រសើរបំផុតនោះ—ព្រះនាង ភាគីរថី—មនុស្សសព្វគ្នាក្លាយជាក្រមុំគ្រប់គ្រាន់ បានសម្រេចកិច្ចដែលគួរសម្រេច។
सिद्ध उवाच
Educational Q&A
The verse praises Bhāgīrathī (Gaṅgā) as universally renowned and spiritually efficacious: contact with or partaking of her waters is presented as a means of purification and completion of religious aims, making a person ‘kṛtakṛtya’—one who has fulfilled what is truly required in life.
A Siddha (perfected being) speaks in a laudatory, tirtha-mahātmya style, extolling the sanctity and fame of the river Bhāgīrathī and asserting the transformative merit gained by mortals who drink her waters.