Shloka 71
मातङ्ग–शक्रसंवादः
Mataṅga–Śakra Dialogue on Tapas, Status, and Moral Qualities
न भयेभ्यो भयं तस्य न पापेभ्यो न राजतः । आ देहपतनाद् गड़ामुपास्ते यः: पुमानिह,जो पुरुष यहाँ जीवनपर्यन्त गंगाजीकी उपासना करता है उसे भयदायक वस्तुओंसे, पापोंसे तथा राजासे भी भय नहीं होता
na bhayebhyo bhayaṁ tasya na pāpebhyo na rājataḥ | ā deha-patanād gaṅgām upāste yaḥ pumān iha ||
សិទ្ធាបានប្រកាសថា៖ មនុស្សណា នៅក្នុងលោកនេះ បូជាគង្គាជានិច្ច រហូតដល់រាងកាយរលំ (គឺរហូតដល់ស្លាប់) មនុស្សនោះមិនត្រូវបានគ្របដណ្ដប់ដោយភ័យពីអ្វីគួរភ័យទេ មិនភ័យបាបទេ ហើយសូម្បីតែអំណាចស្តេចក៏មិនធ្វើឲ្យភ័យបានដែរ។
सिद्ध उवाच
Educational Q&A
Steady devotion to Gaṅgā until life’s end is presented as a dharmic support that removes fear—fear of dangers, fear of sin’s consequences, and fear of worldly authority—by grounding the devotee in purity, merit, and spiritual assurance.
A Siddha (accomplished sage) is instructing the listener by praising the fruit of Gaṅgā-upāsanā: lifelong reverence for Gaṅgā grants protection and inner fearlessness against moral, social, and political threats.