Shloka 53
Brāhmaṇya-प्रश्नः — The Inquiry into Attaining Brāhmaṇya
Mataṅga–Gardabhī Itihāsa
वैवस्वतस्य सदनं न स गच्छेत् कदाचन । यस्य कन्याह्दे वासो देवलोक॑ स गच्छति
vaivasvatasya sadanaṃ na sa gacchet kadācana | yasya kanyāhrade vāso devalokaṃ sa gacchati ||
អ្នកណាដែលស្នាក់នៅក្បែរបឹងបរិសុទ្ធ កន្យាហ្រទ (Kanyā-hrada)—«បឹងនារីក្មេង»—មិនចាំបាច់ទៅដល់ស្ថានរបស់ វៃវស្វត (Vaivasvata) គឺយម (Yama) ទៀតឡើយ។ ក្រោយស្លាប់ គេឈានដល់លោកទេវតា។ អត្ថបទនេះសរសើរថា ការធ្វើធម្មយាត្រាដោយវិន័យ និងការស្នាក់នៅទីបរិសុទ្ធ ជាវិធីធម្មសម្រាប់សម្អាតចុងក្រោយ និងធានាវាសនាក្រោយមរណៈដ៏ប្រសើរ។
अजड्रिय उवाच
Educational Q&A
Residence at a revered tīrtha (here, Kanyāhrada) is presented as a powerful dharmic practice that yields puṇya, purifies one’s destiny, and leads to a heavenly afterlife—symbolized by not having to go to Yama’s abode.
The speaker is extolling the greatness (māhātmya) of a specific sacred place, stating the spiritual result of staying there: freedom from Yama’s realm and attainment of Devaloka after death.