Shloka 39
Brāhmaṇya-प्रश्नः — The Inquiry into Attaining Brāhmaṇya
Mataṅga–Gardabhī Itihāsa
वैवस्वतस्य तीर्थे च तीर्थभूतो भवेन्नर: । जो पवित्र भावसे मरुद्गण तीर्थ, पितरोंके आश्रम तथा वैवस्वततीर्थमें स्नान करता है, वह मनुष्य स्वयं तीर्थरूप हो जाता है || ३८ $ ।।
vaivasvatasya tīrthe ca tīrthabhūto bhavennaraḥ | yo pavitraṃ bhāvase marudgaṇa-tīrthaṃ pitṝṇām āśramaṃ tathā vaivasvata-tīrthe snānaṃ karoti sa manuṣyaḥ svayaṃ tīrtharūpo bhavati || tathā brahmasaraṃ gatvā bhāgīrathyāṃ kṛtodakaḥ pitṝṇāṃ tarpaṇaṃ kṛtvā tatraika-māsaṃ nirāhāro bhavati sa candralokaṃ prāpnoti |
មនុស្សណាដែលស្នាននៅទីទឹកសក្ការៈរបស់វៃវស្វត (Vaivasvata-tīrtha) ហើយដូចគ្នានេះនៅភាវស-ទីរថ (Bhāvasa-tīrtha), មរុទ្គណ-ទីរថ (Marudgaṇa-tīrtha) និងអាស្រមរបស់ពិត្រឹ (Pitṛs) នោះមនុស្សនោះក្លាយជាទីរថរស់—វត្តមានរបស់គាត់ផ្ទាល់ក៏អាចសម្អាតបាន។ បន្ថែមទៀត អ្នកណាទៅកាន់បឹងព្រះព្រហ្ម (Brahma-saras, Puṣkara) ស្នានក្នុងភាគីរថី (Bhāgīrathī—គង្គា) ថ្វាយទឹកតర్పណដល់បុព្វបុរស ហើយអត់អាហាររយៈមួយខែ នឹងបានទៅដល់លោកព្រះចន្ទ។
अजड्रिय उवाच
Educational Q&A
Pilgrimage is presented as ethical self-cultivation: by bathing at revered tīrthas, honoring the ancestors through tarpaṇa, and practicing sustained fasting, a person becomes inwardly purifying (tīrthabhūta) and earns elevated posthumous states such as Candraloka.
Ajadriya enumerates specific sacred sites and rites—Vaivasvata-tīrtha and other tīrthas, then Brahma-saras (Pushkara) and the Bhāgīrathī—describing the spiritual results: becoming ‘a tīrtha’ oneself, and attaining the Moon-world through bathing, ancestral offerings, and a month-long fast.