Shloka 2
अहिंसयित्वा ब्रह्महत्याविधानम् / Brahmahatyā incurred without physical violence
भीष्म उवाच स्ववृत्तिमभिपन्नाय लिज़्िने चेतराय च । देयमाहुर्महाराज उभावेतौ तपस्विनौ
bhīṣma uvāca | svavṛttim abhipannāya liṅgine cetarāya ca | deyam āhur mahārāja ubhāv etau tapasvinau ||
ភីष្ម បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «មហារាជ! គេប្រកាសថា គួរផ្តល់ទានទាំងពីរប្រភេទ—ទាំងព្រាហ្មណ៍ដែលប្រកាន់យកមធ្យោបាយរស់នៅតាមវណ្ណ-អាស្រាមរបស់ខ្លួន ដើម្បីរក្សាជីវិត មិនថាគាត់មានសញ្ញាសមណៈ ឬគ្មានសញ្ញានោះឡើយ។ ព្រោះទាំងពីរនេះ ពឹងផ្អែកលើស្វធម៌របស់ខ្លួន គឺជាអ្នកតបស និងជាបាត្រសមរម្យសម្រាប់ទាន»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Charity should be guided by dharma rather than mere outward appearance: a Brahmin who sustains himself through a rightful, dharmic livelihood for preserving life is a fit recipient of alms whether he displays ascetic insignia (liṅga) or not.
In the Anushasana Parva’s instruction on dāna-dharma, Bhishma advises the king (Yudhiṣṭhira) about who deserves gifts, affirming that both marked ascetics and those without external marks—if grounded in proper duty—are worthy recipients.