Shloka 14
Pātra-Lakṣaṇa and Niścita-Dharma
Marks of a Worthy Recipient and Stable Criteria of Dharma
पृष्टश्न तेन विप्रेण दृष्ट॑ त्वेतन्निदर्शनम् । प्राह विप्रं तदा विप्र: सुप्रीतेनान््तरात्मना
pṛṣṭaś ca tena vipreṇa dṛṣṭvā tv etan nidarśanam | prāha vipraṁ tadā vipraḥ suprītenāntarātmanā ||
ភីෂ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ ពេលព្រះព្រាហ្មណ៍នោះសួរគាត់អំពីអ្វីដែលគាត់បានឃើញ ដើម្បីជាគំរូបង្ហាញ នោះព្រះព្រាហ្មណ៍ម្នាក់ទៀត—ដោយចិត្តខាងក្នុងពេញដោយសេចក្តីរីករាយ—ក៏ចាប់ផ្តើមរៀបរាប់ដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍នោះអំពីអ្វីៗទាំងអស់ដែលគាត់បានឃើញនៅទីនោះ ក្នុងបរិបទនៃដំណើររបស់គាត់។ ខគម្ពីរនេះដាក់ស៊ុមឲ្យឃើញថា ការសួរដោយគោរព និងការរៀបរាប់ដោយសច្ចៈ ជាផ្នែកនៃការប្រព្រឹត្តតាមធម៌។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic communication: a respectful question by a learned person is answered with a truthful, complete account, offered with a pure and pleased inner disposition—suggesting that ethical instruction is best transmitted through sincere inquiry and honest narration.
Bhishma frames a scene where one brahmin asks another about an illustrative experience he has seen; the second brahmin, inwardly delighted, begins to recount what he witnessed during his journey, setting up the ensuing teaching or story.