Shloka 63
Aṣṭāvakra’s Visit to Kubera: Hospitality, Temptation, and the Ethics of Restraint (अष्टावक्र-वैश्रवणोपाख्यानम्)
ईश्वरं सम्प्रपद्यन्ते द्विजा भावितभावना: । सर्वथा वर्तमानो5पि यो भक्त: परमेश्वरे
īśvaraṃ samprapadyante dvijā bhāvitabhāvanāḥ | sarvathā vartamāno 'pi yo bhaktaḥ parameśvare
វាយុបាននិយាយថា៖ «ព្រះព្រាហ្មណ៍ដែលបានបណ្តុះបណ្តាលចិត្តខាងក្នុងយ៉ាងល្អ តែងសុំជ្រកកោននៅព្រះអម្ចាស់។ ហើយសូម្បីតែអ្នកណាម្នាក់រស់នៅក្នុងស្ថានភាពណាក៏ដោយ—បើគាត់ជាអ្នកភក្តីចំពោះព្រះអម្ចាស់ដ៏អធិបតី—គាត់ត្រូវបានចាត់ទុកថាបានឈរជាប់ក្នុងសេចក្តីល្អខ្ពស់បំផុត។»
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
True spiritual standing is grounded in taking refuge in the Supreme Lord; cultivated, disciplined persons naturally surrender to Īśvara, and devotion to Parameśvara remains decisive even when one’s external mode of life varies.
Vāyu is speaking and highlights a criterion for religious worth: the twice-born who have refined their inner disposition seek the Lord as their refuge, and he underscores the significance of devotion to the Supreme regardless of one’s outward circumstances.