Shloka 17
Chapter 2: Sudarśana Upākhyāna — Atithi-Dharma and the Conquest of Mṛtyu
Gṛhastha-Vrata
यज्वा च दान्तो मेधावी ब्रह्माण्य: सत्यसड्र: | न चावमन्ता दाता च वेदवेदाड़्रपारग:
yajvā ca dānto medhāvī brahmaṇyaḥ satyasaṅgaraḥ | na cāvamantā dātā ca vedavedāṅgapāragaḥ ||
ភីស្មៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «គាត់ជាអ្នកប្រតិបត្តិយញ្ញៈ មានការគ្រប់គ្រងខ្លួន និងមានប្រាជ្ញា; គោរពស្រឡាញ់ព្រះព្រាហ្មណ៍ និងឈរជាប់ក្នុងសច្ចៈ។ គាត់មិនប្រមាថអ្នកណាម្នាក់ឡើយ ជាអ្នកឧបត្ថម្ភទានដោយសប្បុរស ហើយចេះដឹងជ្រាលជ្រៅអំពីវេទ និងវិទ្យាជំនួយរបស់វេទទាំងឡាយ»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse presents an ethical ideal: true excellence combines ritual responsibility (yajña), inner discipline (dama), intelligence (medhā), reverence for sacred learning and Brahmins (brahmaṇya), unwavering truthfulness (satya), humility (non-contempt), generosity (dāna), and mastery of scriptural knowledge (Veda and Vedāṅgas).
Bhishma is describing a person’s commendable qualities in the context of instruction on dharma, listing virtues that mark a worthy and cultured leader or noble individual—especially generosity, restraint, and Vedic competence.