Shloka 171
रुद्र-स्तवराजः (Rudra-Stavarāja) — Exempla of Śiva’s Boons and the Hymn’s Phalaśruti
स्तवमेतं भगवतो ब्रह्मा स्वयमधारयत् । गीयते च स बुद्धयेत ब्रह्मा शंकरसंनिधौ
stavam etaṁ bhagavato brahmā svayam adhārayat | gīyate ca sa buddhyeta brahmā śaṅkarasaṁnidhau ||
វាយុបាននិយាយថា៖ «ស្តូត្រនេះសម្រាប់ព្រះអម្ចាស់ដ៏ព្រះពរ ព្រះព្រហ្មបានយកទៅដាក់ក្នុងបេះដូងដោយខ្លួនឯង។ ហើយគេយល់ថា ព្រះព្រហ្មច្រៀងវានៅចំពោះមុខសង្ករ (Śaṅkara) ផ្ទាល់។ ដូច្នេះ មនុស្សគួរខិតខំរៀន និងដាក់វាទុកក្នុងចិត្ត ដូចជាការសរសើរដូចវេទ»។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse grounds devotional practice in authoritative precedent: since Brahmā himself preserves and sings this hymn before Śiva, seekers should learn it, internalize it, and treat sacred praise as a disciplined path of dharma and reverence.
Vāyu is speaking and commending a particular stotra to Śiva, emphasizing its prestige by stating that Brahmā has kept it in his heart and continually chants it in Śiva’s presence, implying its exceptional sanctity and efficacy.