Shloka 152
रुद्र-स्तवराजः (Rudra-Stavarāja) — Exempla of Śiva’s Boons and the Hymn’s Phalaśruti
स्थावराणां पतिश्नैव नियमेन्द्रियवर्धन: । सिद्धार्थ:सिद्धभूतार्थो 5चिन्त्य:सत्यव्रत: शुचि:
sthāvarāṇāṁ patiś caiva niyamendriyavardhanaḥ | siddhārthaḥ siddhabhūtārtho 'cintyaḥ satyavrataḥ śuciḥ ||
ព្រះវាយុទេវបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ព្រះអង្គជាព្រះអធិបតីនៃអចលវត្ថុទាំងឡាយ (ភ្នំទាំងអស់)។ ដោយការអនុវត្តនិយមវិន័យ ព្រះអង្គបង្កើនអំណាចគ្រប់គ្រងលើអារម្មណ៍ និងចិត្ត។ បំណងប្រាថ្នារបស់ព្រះអង្គបានសម្រេច; គោលបំណងទាំងអស់បានបំពេញរួចហើយ។ ព្រះអង្គលើសពីការគិតធម្មតា រឹងមាំក្នុងព្រហ្មវត្ដសច្ចៈ និងបរិសុទ្ធទាំងស្រុង»។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse praises an ideal of dharmic greatness: true lordship is marked not by force but by inner discipline—restraint through niyama, mastery of the senses, unwavering truthfulness, and purity. Such a being is ‘acintya’, indicating that moral and spiritual perfection transcends ordinary mental measurement.
Vāyu-deva is describing and extolling a supremely virtuous figure using a chain of epithets—lord of the immovable (mountains), disciplined, fulfilled, beyond thought, truthful, and pure—framing the character’s authority as grounded in ascetic restraint and ethical integrity.