Shloka 151
रुद्र-स्तवराजः (Rudra-Stavarāja) — Exempla of Śiva’s Boons and the Hymn’s Phalaśruti
अभिराम: सुरगणो विराम: सर्वसाधन: । ललाटाक्षो विश्वदेवो हरिणो ब्रह्म॒वर्चस:
abhirāmaḥ suragaṇo virāmaḥ sarvasādhanaḥ | lalāṭākṣo viśvadevo hariṇo brahmavarcasaḥ ||
ព្រះវាយុទេវបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ព្រះអង្គគឺ អភិរាមៈ អ្នកផ្តល់សេចក្តីរីករាយ; សុរគណៈ ជារូបនៃក្រុមទេវ; វិរាមៈ អ្នកធ្វើឲ្យសកម្មភាពទាំងអស់ស្ងប់ស្ងាត់; សರ್ವសាធនៈ អាចសម្រេចបានដោយមធ្យោបាយនៃសាធនាទាំងឡាយ។ ព្រះអង្គគឺ លលាតាក្សៈ អ្នកមានភ្នែកទីបីលើលលាដ៍; វិស្វទេវៈ ព្រះសភាពទេវដែលពេញលេញទូទាំងសកល; ហរិណៈ បង្ហាញជារូបម្រឹគ; និង ព្រហ្មវರ್ಚសៈ ភ្លឺរលោងដោយតេជៈនៃវិជ្ជាព្រហ្ម»។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches reverent recognition of the Divine through many names and attributes: the same supreme reality can be approached as joy-giving, all-pervading, the goal of every discipline, and as the awe-inspiring third-eyed lord—encouraging inclusive devotion and steadiness in dharma.
Vāyu-deva is reciting a sequence of divine epithets as part of a praise-context, enumerating names that describe the deity’s cosmic nature, ascetic accessibility, and iconic features (like the third eye), thereby intensifying the devotional and ethical atmosphere of the discourse.