Shloka 138
रुद्र-स्तवराजः (Rudra-Stavarāja) — Exempla of Śiva’s Boons and the Hymn’s Phalaśruti
वरो वराहो वरदो वरेण्य: सुमहास्वन: । महाप्रसादो दमन: शत्रुहा श्वेतपिज्रल:
vayudeva uvāca | varo varāho varado vareṇyaḥ sumahāsvanaḥ | mahāprasādo damanaḥ śatruhā śvetapiṅgalaḥ ||
ព្រះវាយុបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ព្រះអង្គជាវរៈ—អង្គដ៏ប្រសើរ; ជាវរាហៈ—អវតារជ្រូកព្រៃដ៏ឧត្តម; ជាវរទៈ—អ្នកប្រទានពរ; ជាវរេណ្យៈ—អង្គដែលគួរជ្រើសរើស និងគួរបម្រើ។ សំឡេងគ្រហឹមរបស់ព្រះអង្គធំទូលាយ និងខ្លាំងក្លា។ ព្រះអង្គមានព្រះគុណធំចំពោះអ្នកស្រឡាញ់ភក្តី បង្ក្រាបអ្នកអាក្រក់ បំផ្លាញសត្រូវ ហើយបញ្ចេញពន្លឺសភ្លឺស និងលឿងត្នោត។»
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse praises the divine as both compassionate and corrective: bestowing grace and boons upon devotees while restraining wrongdoing and destroying hostile forces. Ethically, it frames divine power as aligned with dharma—protecting the good and curbing the wicked.
Vāyudeva speaks a eulogy-like line listing honorific names and qualities of the deity—especially the Varāha form—highlighting majesty (mighty roar), benevolence (great grace), and protective strength (subduer and enemy-destroyer).