Shloka 12
निश्चक्राम पुरात् तस्माद् यथा देवपतिस्तथा । आससाद कुरुक्षेत्रे ततः शान्तनवं नृप:,वे देवराज इन्द्रकी भाँति अपनी राजधानीसे बाहर निकले और यथासमय कुरुक्षेत्रमें शान्तनुनन्दन भीष्मजीके पास जा पहुँचे
vaiśampāyana uvāca |
niścakrāma purāt tasmād yathā devapatistathā |
āsasāda kurukṣetre tataḥ śāntanavaṁ nṛpaḥ ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយ៖ បន្ទាប់មក ព្រះមហាក្សត្របានចេញពីទីក្រុងនោះ ដូចជាព្រះឥន្ទ្រា ម្ចាស់ទេវតា ចេញដំណើរដែរ; ហើយក្នុងពេលសមគួរ ព្រះអង្គបានមកដល់កុរុក្សេត្រ ទៅជួបភីស្ម បុត្ររបស់សាន្តនុ។ ខគម្ពីរនេះបង្ហាញការដំណើរដោយគោលបំណង និងវិន័យ—ស្វែងរកព្រះបណ្ឌិតវ័យចំណាស់ដ៏ស្របធម៌ ដើម្បីយកជាគំរូនៃការគ្រប់គ្រងតាមធម៌។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A ruler should act with resolve and humility, seeking guidance from a venerable authority rooted in dharma; the comparison to Indra highlights dignified, duty-bound leadership.
The king departs from his capital and travels to Kurukṣetra, where he approaches Bhīṣma (Śāntanu’s son), setting the stage for receiving instruction and counsel.