Shloka 5
Śiva-stavarāja: Upamanyu’s Preface and Initiation of the Śarva-Nāma Enumeration
Anuśāsana-parva 17
श्रुतै: सर्वत्र जगति ब्रह्मलोकावतारितै: । सत्यैस्तत् परमं ब्रह्म ब्रह्म॒प्रोक्ते सनातनम्
śrutaiḥ sarvatra jagati brahmalokāvatāritaiḥ | satyais tat paramaṃ brahma brahma-prokte sanātanam ||
វាយុបាននិយាយថា៖ «នាមទាំងនេះ ដែលត្រូវបាននាំចុះមកពីលោកព្រហ្មា ហើយត្រូវបានស្តាប់ដោយកិត្តិយសទូទាំងលោកសកល គឺពិតប្រាកដ និងមិនខកខានឡើយ។ នេះហើយជាព្រហ្មដ៏អធិបតី—ស្តូត្រអនន្តកាល ដែលព្រហ្មាផ្ទាល់បានប្រកាស។ ដូច្នេះ នាមទាំងនេះត្រូវបានទទួលស្គាល់ថាសម្រេចផល និងអាចបំពេញបំណងបាន។ ឱ ក្រឹស្ណា អ្នកលេចធ្លោក្នុងវង្សយទុ! ស្តូត្រសិវៈបុរាណនេះ លើសលប់ជាងស្តូត្រផ្សេងៗ ពោរពេញដោយវិញ្ញាណវេដៈ ជាស្តូត្រដំបូងក្នុងការសរសើរ; វានាំឲ្យបានសួគ៌ ជាប្រយោជន៍ដល់សត្វទាំងអស់ និងនាំមកនូវសុភមង្គល។ ខ្ញុំនឹងសូត្រឲ្យអ្នកស្តាប់—សូមស្តាប់ដោយប្រុងប្រយ័ត្នពីមាត់ខ្ញុំ ព្រោះអ្នកជាអ្នកស្មោះស្រឡាញ់ចំពោះព្រះមហាទេវ; ដូច្នេះ សូមទទួលយកស្តូត្រដែលជាស្វរូបនៃសិវៈនេះ»។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Sacred names and hymns, when grounded in truthful tradition and transmitted from authoritative sources, are presented as spiritually efficacious—bringing auspiciousness and benefit to all beings—and as pointing toward the supreme reality (paramaṃ brahma).
Vāyu addresses Kṛṣṇa and introduces an ancient Śiva-hymn said to have been spoken by Brahmā and brought down from Brahmaloka; he urges Kṛṣṇa to listen attentively and accept this foremost stotra as an act of devotion to Mahādeva.