Shloka 33
Śiva-stavarāja: Upamanyu’s Preface and Initiation of the Śarva-Nāma Enumeration
Anuśāsana-parva 17
१३ जटी--जटाधारी, १४ चर्मी--व्याप्रचर्म धारण करनेवाले, १५ शिखण्डी-- शिखाधारी, १६ सर्वाज्र:--सम्पूर्ण अंगोंसे सम्पन्न, १७ सर्वभावन:--सबके उत्पादक, १८ हरः--पापहारी, १९ हरिणाक्ष:--मृगके समान विशाल नेत्रवाले, २० सर्वभूतहर:-- सम्पूर्ण भूतोंका संहार करनेवाले, २१ प्रभु:--स्वामी ।।
pravṛttiś ca nivṛttiś ca niyataḥ śāśvato dhruvaḥ | śmaśānavāsī bhagavān khacaro gocaro 'rdanaḥ ||
ព្រះវាយុមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ព្រះអង្គជាទាំងផ្លូវនៃការចូលរួមក្នុងលោក (ប្រវ្រឹត្តិ) និងផ្លូវនៃការដកខ្លួនចេញ (និវ្រឹត្តិ)។ ព្រះអង្គមានវិន័យ និរន្តរ៍ និងមិនអាចរអាក់រអួលបាន។ ព្រះអង្គស្ថិតនៅទីឈាបសព ជាព្រះមានព្រះភាគ ដែលធ្វើដំណើរតាមអាកាស និងលើផែនដីផងដែរ ហើយព្រះអង្គដាក់ទណ្ឌកម្មដល់អ្នករស់នៅក្នុងអំពើបាប។»
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The divine can encompass both pravṛtti (responsible action in the world) and nivṛtti (renunciation), showing that dharma is not one-dimensional. The Lord is portrayed as disciplined and unwavering, and as a moral force who corrects wrongdoing.
Vāyu is praising and describing the Lord (implicitly Śiva/Rudra) through epithets, emphasizing his paradoxical nature—ascetic cremation-ground dweller yet cosmic mover in sky and earth—and his role as chastiser of sinners.