Shloka 29
बहुभिववविधै रूपैर्विश्व॑ं व्याप्तमिदं जगत् । तस्य देवस्य यद् वक्त्र समुद्रे वडवामुखम्
bahubhir vividharūpair viśvaṃ vyāptam idaṃ jagat | tasya devasya yad vaktraṃ samudre vaḍavāmukham ||
ព្រះវាយុមានព្រះបន្ទូលថា៖ «លោកទាំងមូលនេះ ត្រូវបានព្រះទេវតានោះពាសពេញដោយវិធីជាច្រើន តាមរយៈរូបរាងនានាដ៏រាប់មិនអស់។ ហើយមុខរបស់ព្រះអង្គនោះឯង គឺជាអគ្គិវដវាមុខ (Vaḍavā-mukha) ដែលបង្ហាញខ្លួននៅក្នុងសមុទ្រ—ភ្លើងក្រោមសមុទ្រ»។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches divine immanence: the supreme deity pervades the whole cosmos through innumerable forms, and even awe-inspiring natural phenomena (like the submarine fire) are expressions of that deity’s power.
Vāyu is describing the all-pervading nature of the deity and identifying the oceanic Vaḍavā-mukha (submarine fire) as the deity’s ‘mouth’, linking cosmic geography and natural forces to a theological vision.