Shloka 22
नामधेयानि देवेषु बहुन्यस्य यथार्थवत् । निरुच्यन्ते महत्त्वाच्च विभुत्वात् कर्मभिस्तथा,उनकी महत्ता, व्यापकता तथा दिव्य कर्मोंके अनुसार देवताओंमें उनके बहुत-से यथार्थ नाम प्रचलित हैं
nāmadheyāni deveṣu bahūny asya yathārthavat | nirucyante mahattvāc ca vibhutvāt karmabhis tathā ||
ព្រះវាយុមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ក្នុងចំណោមទេវតាទាំងឡាយ មាននាមជាច្រើនត្រូវបានប្រើហៅគាត់ ហើយនាមនីមួយៗសុទ្ធតែមានន័យត្រឹមត្រូវ—កើតចេញពីភាពអស្ចារ្យរបស់គាត់ ពីអំណាចដែលសព្វគ្រប់ និងពីកិច្ចការទេវភាពរបស់គាត់ផងដែរ។ ដូច្នេះ ប្រពៃណីនៃនាមបរិយាយជាច្រើន មិនមែនជាទម្លាប់ទទេឡើយ ប៉ុន្តែជាការទទួលស្គាល់ថា នាមគួរត្រូវសមស្របនឹងគុណលក្ខណៈ និងសកម្មភាពពិតប្រាកដ»។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Names of the divine are presented as ethically and philosophically grounded: true epithets arise from real attributes—greatness, pervasive power, and concrete deeds—so language should reflect character and action rather than empty praise.
Vāyu is speaking within a doctrinal discussion and explains why a deity is known by many different names among the gods: each name is justified by the deity’s magnitude, all-pervading potency, and distinctive divine works.