Shloka 37
ज्योतिर्भूत: परमोडसौ पुरस्तात् प्रकाशते यत्प्रभया विश्वरूप: । अप: सृष्टवा सर्वभूतात्मयोनि: पुराकरोत् सर्वमेवाथ विश्वम्
jyotirbhūtaḥ paramo 'sau purastāt prakāśate yatprabhayā viśvarūpaḥ | apaḥ sṛṣṭvā sarvabhūtātmayoniḥ purākarot sarvamevātha viśvam ||
ភីṣ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ ព្រះអង្គជាពន្លឺដ៏អធិឧត្តម បង្ហាញខ្លួននៅទិសខាងកើត ដោយទ្រង់ទម្រង់សកល (វិશ્વរូប)។ ដោយរស្មីរបស់ព្រះអង្គ ពិភពលោកទាំងមូលត្រូវបានបំភ្លឺ។ ព្រះអង្គជាគ្រាប់កំណើត និងជាអាត្មាខាងក្នុងនៃសត្វទាំងអស់។ កាលពីបុរាណ ព្រះអង្គបានបង្កើតទឹកជាមុន ហើយបន្ទាប់មកបានបង្កើតសកលលោកទាំងមូល។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that Kṛṣṇa is the supreme, all-illuminating divine principle—the inner Self and source of all beings. Recognizing this cosmic origin supports dharma: reverence for life, humility, and devotion grounded in the unity of creation.
Bhīṣma is praising and theologizing Kṛṣṇa, describing him in cosmic terms: appearing like the sun in the east, illuminating the world, and being the primordial creator who first produced the waters and then the universe.