Shloka 123
वेदान्तगो ब्राह्मण: स्यात् क्षत्रियो विजयी भवेत् । वैश्यो धनसमृद्धः स्याच्छूद्र: सुखमवाप्रुयात्
vedāntago brāhmaṇaḥ syāt kṣatriyo vijayī bhavet | vaiśyo dhanasamṛddhaḥ syāc chūdraḥ sukham avāpnuyāt ||
ភីṣ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ ដោយការស្តាប់ ការសូត្រ និងការច្រៀងវិṣṇu-សហស្រនាមៈ ប្រាហ្មណៈក្លាយជាអ្នកដឹងវេទាន្ត; ក្សត្រីយៈទទួលជ័យជម្នះក្នុងសង្គ្រាម; វៃស្យៈរុងរឿងដោយទ្រព្យ; និងសូទ្រៈទទួលសុខ។ ការបង្រៀននេះបញ្ជាក់អំណាចបរិសុទ្ធ និងអំណោយផលសុខសាន្តរបស់ការចងចាំដោយភក្តី ដែលមានប្រយោជន៍ដល់គ្រប់វណ្ណៈតាមគោលបំណងសមរម្យរបស់ពួកគេ។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Devotional engagement with the Viṣṇu-sahasranāma—listening, reciting, and singing—produces auspicious results for all, aligning with each varṇa’s legitimate aims: wisdom for the brāhmaṇa, victory for the kṣatriya, prosperity for the vaiśya, and happiness for the śūdra.
In the Anuśāsana Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on dharma. Within the Viṣṇu-sahasranāma section, he states the fruits (phalaśruti) of the hymn, emphasizing its universal efficacy and practical benefits when practiced through śravaṇa, paṭhana, and kīrtana.