Shloka 41
Bhīṣma’s Yogic Departure, Royal Cremation, and Gaṅgā’s Lament (भीष्मस्य योगयुक्त्या देहत्यागः, पितृमेधः, गङ्गाविलापः)
तस्मात् कुन्तीसुत ज्ञातीन् नेह शोचितुमर्हसि । व्यपेतमन्युर्नित्यं त्वं भव कौरवनन्दन
tasmāt kuntīsuta jñātīn neha śocitum arhasi | vyapetamanyur nityaṁ tvaṁ bhava kauravanandana ||
ភីෂ្មៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ដូច្នេះ ឱ កូនប្រុសរបស់គុនទី! អ្នកមិនគួរសោកស្តាយនៅទីនេះចំពោះញាតិមិត្ត និងសាច់ញាតិរបស់អ្នកទេ។ ចូររស់នៅដោយគ្មានកំហឹង និងស្ងប់ស្ងាត់ជានិច្ច ឱ អ្នកនាំមកនូវសេចក្តីរីករាយដល់វង្សកុរុ»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma urges Yudhiṣṭhira to refrain from grief over relatives and to cultivate steady angerlessness and calm—an ethical discipline expected of a dharmic ruler who must act without being driven by sorrow or resentment.
In the Anuśāsana Parva’s instruction-setting, Bhishma continues advising Yudhiṣṭhira after the war, addressing him directly as Kuntī’s son and as the pride of the Kuru line, counseling emotional restraint and composure.