Shloka 47
भीष्मस्योत्तरायणप्रतीक्षा तथा युधिष्ठिरागमनम् | Bhīṣma’s uttarāyaṇa moment and Yudhiṣṭhira’s arrival
दृष्ट: पश्येदहरह: संश्रित: प्रतिसंश्रयेत् । अर्चितश्षार्चयेन्नित्यं स देवो द्विजसत्तमा:
dṛṣṭaḥ paśyed aharahaḥ saṁśritaḥ pratisaṁśrayet | arcitaś cārcayen nityaṁ sa devo dvijasattama ||
ឱ ព្រះទ្វិជជនដ៏ប្រសើរ ព្រះអម្ចាស់ឆ្លើយតបតាមរបៀបដូចគ្នាចំពោះការចូលទៅជិតរបស់អ្នកស្រឡាញ់ភក្តី៖ អ្នកណាមើលឃើញព្រះអង្គរៀងរាល់ថ្ងៃ ព្រះអង្គក៏ប្រទានព្រះទស្សនៈមេត្តាតប; អ្នកណាសុំជ្រកកោនក្នុងព្រះអង្គ នោះព្រះអង្គក៏ចូលមកជ្រកនៅក្នុងបេះដូងរបស់គេ; ហើយអ្នកណាបូជាព្រះអង្គ ព្រះអង្គក៏គោរពលើកតម្កើងគេជានិច្ច។
ईश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse teaches reciprocal grace: consistent daily remembrance/vision, taking refuge, and worship of the Lord are met with the Lord’s compassionate regard, inner support, and honoring of the devotee—encouraging steady bhakti and surrender as a dharmic path.
Īśvara addresses a brahmin (dvijasattama), explaining how the divine responds to different modes of approach—seeing, seeking refuge, and worship—by mirroring and fulfilling them through grace, indwelling support, and honor.