भीष्मस्योत्तरायणप्रतीक्षा तथा युधिष्ठिरागमनम् | Bhīṣma’s uttarāyaṇa moment and Yudhiṣṭhira’s arrival
अन्तर्धाम्नो हविर्धामा प्रजापतिरनिन्दित: । प्राचीनबर्हिर्भविता हविर्धाम्न: सुतो महान्,अन्तर्धामासे अनिन्द्य प्रजापति हविर्धामाकी उत्पत्ति होगी। हविर्धामाके पुत्र महाराज प्राचीनबर्हि होंगे
antardhāmno havirdhāmā prajāpatir aninditaḥ | prācīnabarhir bhavitā havirdhāmnaḥ suto mahān |
ឥશ્વរៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ពី អន្តរធាមន (Antardhāman) នឹងកើតមាន ប្រជាបតិ (Prajāpati) ដ៏គ្មានកំហុស ឈ្មោះ ហវिर्ऒធាមន (Havirdhāman)។ ហើយពី ហវिर्ऒធាមន នឹងលេចឡើងព្រះរាជបុត្រដ៏អស្ចារ្យរបស់ព្រះអង្គ គឺព្រះមហាក្សត្រ ប្រាចីនបរហិស (Prācīnabarhis)»។ វង្សាវតារនេះបង្ហាញរាជាអ្នកគំរូ និងបុព្វបុរសដ៏ “គ្មានកំហុស” ដោយភ្ជាប់សិទ្ធិស្របច្បាប់នៃវង្សជាមួយការប្រព្រឹត្តតាមធម៌ និងការបន្តនៃរបៀបពិធីបូជាដ៏ត្រឹមត្រូវ។
ईश्वर उवाच
The verse underscores dharmic continuity through a revered lineage: progenitors and kings are described as 'blameless,' implying that moral excellence and ritual order are integral to legitimate succession and social stability.
Īśvara is recounting a genealogical sequence: Antardhāman begets the Prajāpati Havirdhāman, and Havirdhāman in turn begets the eminent king Prācīnabarhis.