Shloka 38
Adhyāya 152 — Bhīṣma’s Authorization for Yudhiṣṭhira’s Return to the Capital (नगरप्रवेशानुज्ञा)
पुत्रवक्त्रमिवाभी क्षणं भर्तुर्वदनमी क्षते । या साध्वी नियताहारा सा भवेद् धर्मचारिणी
putravaktram ivābhīkṣṇaṁ bhartur vadanaṁ īkṣate | yā sādhvī niyatāhārā sā bhaved dharmacāriṇī ||
ព្រះមហេស្វរៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ «នារីណាដែលមើលមុខស្វាមីជាញឹកញាប់ ដូចមើលមុខកូនប្រុសរបស់ខ្លួន—ទន់ភ្លន់ ស្រឡាញ់ និងគ្មានការសង្ស័យ—ហើយជានារីសុចរិត មានវិន័យក្នុងការប្រព្រឹត្ត និងកំណត់អាហារ នារីនោះពិតជាក្លាយជាអ្នកដើរតាមធម៌»។
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse defines dharmic conduct for a wife as affectionate, non-suspicious regard toward her husband—likened to a mother’s pure gaze toward her child—combined with personal discipline, especially temperance and regulated living.
Śrīmaheśvara is instructing on standards of righteous household conduct, describing the qualities by which a woman is recognized as sādhvī (virtuous) and dharmacāriṇī (one who practices dharma).