Shloka 26
धर्मनिन्दा–धर्मोपासनाफलम् तथा साध्वाचारलक्षणम्
Fruits of Disparaging vs. Observing Dharma; Marks of Good Conduct
एभिस्तु कर्मभिददेवि शुभैराचरितैस्तथा । शूद्रो ब्राह्मणतां याति वैश्य: क्षत्रियतां व्रजेत्
ebhis tu karmabhir devi śubhair ācaritais tathā | śūdro brāhmaṇatāṃ yāti vaiśyaḥ kṣatriyatāṃ vrajet ||
ព្រះមហាទេវៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ ព្រះនាង! ដោយកិច្ចការទាំងនេះ—អំពើល្អប្រកបដោយមង្គល ដែលបានអនុវត្តត្រឹមត្រូវ—សូទ្រៈអាចឈានដល់ស្ថានភាពជាព្រាហ្មណៈ ហើយវៃស្យៈអាចឡើងដល់ស្ថានភាពជាក្សត្រិយៈ»។
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that ethical and auspicious conduct (śubha-karman), when consistently practised, can elevate a person’s standing—emphasizing character and action over mere birth-based identity.
Maheśvara addresses the Devī and states a dharma principle: through properly performed virtuous deeds, one may attain a higher varṇa-status (e.g., a Śūdra becoming like a Brāhmaṇa, a Vaiśya becoming like a Kṣatriya), highlighting moral transformation as the basis of social and spiritual elevation.