Pratyakṣa–Āgama–Ācāra: Doubt, Proof, and the Practice of Dharma (प्रत्यक्ष–आगम–आचारविचारः)
योगचर्याकृतैः: सिद्धै: कामक्रोधविवर्जिति: । वीरशय्यामुपासद्धिर्वीरस्थानोपसेविभि:
śrīmaheśvara uvāca | yogacaryākṛtaiḥ siddhaiḥ kāmakrodhavivarjitaiḥ | vīraśayyām upāsadbhiḥ vīrasthānopasevibhiḥ ||
ព្រះមហេស្វរៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ «គួរអនុវត្តវិន័យយោគៈ ហើយដោយការអនុវត្តជាប់លាប់ ទទួលបានសិទ្ធិ (ភាពសម្រេច) ក្នុងវា។ ត្រូវលះបង់កាម និងកំហឹង។ ដោយតាំងខ្លួននៅក្នុងវីរាសនៈ និងទទួលយក “គ្រែវីរៈ” ដ៏តឹងរឹង គួររស់នៅទីកន្លែងវីរៈ—ព្រៃធំក្រាស់ជ្រៅ—ដើម្បីបណ្តុះភាពមាំមួន ការគ្រប់គ្រងខ្លួន និងអំណាចខាងក្នុង»។
श्रीमहेश्वर उवाच
The verse teaches yogic discipline grounded in ethical purification: practice yoga to attain steadiness and accomplishment, and specifically abandon desire (kāma) and anger (krodha). It further recommends an austere lifestyle—posture, restraint, and dwelling in remote wilderness—to strengthen self-mastery.
Śrī Maheśvara is instructing a listener on the practical regimen of a yogin/ascetic: how to live, what inner faults to renounce, and what kind of environment and bodily discipline support spiritual attainment.