Shloka 85
Rudra-Śiva: Names, Two Natures, and the Logic of Epithets (रुद्रनाम-बहुरूपत्व-प्रकरणम्)
विमुक्त: सर्वसज्ञेषु स्नेहबन्धेषु च द्विज: । आत्मन्येवात्मनो भावं समासज्जेत वै द्विज:
vimuktaḥ sarvasaṅgeṣu snehabandheṣu ca dvijaḥ | ātmany evātmano bhāvaṃ samāsajjet vai dvijaḥ ||
ព្រះមហេស្វរៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ «អ្នកបោះបង់លោកដែលជាទ្វិជ (អ្នកកើតពីរដង) គួរតែរួចផុតពីការចងចិត្តគ្រប់ប្រភេទ និងពីខ្សែចំណងនៃសេចក្តីស្នេហា។ ដោយដាក់ចលនាចិត្តឲ្យស្ថិតនៅក្នុងអាត្មា តែប៉ុណ្ណោះ គាត់គួរចងការយល់ដឹងខាងក្នុងឲ្យជាប់លើអាត្មា ដោយមិនរំខាន។ ដូច្នេះ ដោយរស់នៅឆ្ងាយពីការពាក់ព័ន្ធ គាត់ប្រកាន់វិន័យនៃការត្រួតពិនិត្យខាងក្នុង មិនពឹងផ្អែកលើអ្វីខាងក្រៅឡើយ»។
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse teaches vairāgya (detachment): a renunciant should abandon all clinging and emotional bondage, and concentrate the mind inwardly on the Self alone, making inner contemplation the center of spiritual life.
Śrī Maheśvara is instructing a dvija (an initiated ascetic) on the proper conduct of saṃnyāsa: freedom from worldly ties and steady inward fixation of consciousness on the ātman.