Shloka 41
Rudra-Śiva: Names, Two Natures, and the Logic of Epithets (रुद्रनाम-बहुरूपत्व-प्रकरणम्)
यज्ञश्न परमो धर्मस्तथाहिंसा च देहिषु । अपूर्वभोजनं धर्मो विघसाशित्वमेव च
yajñaśnaḥ paramo dharmas tathāhiṃsā ca dehiṣu | apūrvabhojanaṃ dharmo vighasāśitvam eva ca ||
ព្រះមហាទេវៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ «សម្រាប់គ្រួស្ថ ធម៌ដ៏ខ្ពស់បំផុតគឺការបរិភោគអាហារជាភាគបរិសុទ្ធនៃយញ្ញៈ ហើយដូចគ្នានេះ ការមិនហិង្សាចំពោះសត្វមានជីវិតទាំងឡាយក៏ជាធម៌ដែរ។ ក៏ជាធម៌ផងដែរ មិនត្រូវបរិភោគមុនពេលបានបម្រើអ្នកដទៃ ហើយរស់នៅជាវិឃសាសីន (vighasāśin)—អ្នកដែលបរិភោគតែអ្វីដែលនៅសល់ក្រោយពេលបានបម្រើសមាជិកគ្រួសារ»។
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
Dharma for a responsible householder is framed as sanctified consumption and compassionate restraint: treat eating as connected to yajña (not selfish pleasure), avoid harming living beings, and prioritize feeding dependents/others before oneself—ideally eating only what remains (vighasa).
Śrī Mahādeva is instructing on norms of righteous conduct, emphasizing everyday ethics—food, non-violence, and household responsibility—as integral to dharma rather than merely ritual observance.