Shloka 33
Umā–Maheśvara-saṃvāda: Varṇa-bhraṃśa, Ācāra (Vṛtta), and Karmic Ascent/Decline
वह सौ जन्मोंतक नरकमें पकाया जाता है। ऋषिगण कभी उसके उद्धारका अनुमोदन नहीं करते हैं ।।
saḥ śatajanmāntakaṁ narake pacāyate | ṛṣigaṇāḥ kadācana tasya uddhāram anumodante na || tasmād gāvo na pādena spraṣṭavyā vai kadācana | brāhmaṇaś ca mahātejā dīpyamānas tathānalaḥ ||
ធម្មៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «បុគ្គលនោះត្រូវបានដុតឆ្អិននៅនរកអស់មួយរយជីវិតកំណើត; ពួកឥសីមិនដែលអនុម័តការរំដោះរបស់គាត់ឡើយ។ ដូច្នេះ អ្នកដែលប្រាថ្នាផលប្រយោជន៍ដល់ខ្លួន និងស្មោះត្រង់ចំពោះធម៌ មិនគួរប៉ះដោយជើង—នៅពេលណាក៏ដោយ—លើគោ ព្រាហ្មណ៍ដ៏ភ្លឺរលោង និងភ្លើងកំពុងឆេះ។ ខ្ញុំបានពណ៌នាហើយអំពីទោសដែលកើតមានចំពោះអ្នកដែលលើកជើងប្រឆាំងនឹងទាំងបីនេះ»។
धर्म उवाच
Educational Q&A
One should never show contempt by touching with the foot what is held sacred—cows, Brahmins, and fire. Disrespect toward these is portrayed as a grave adharma with severe karmic consequences.
Dharma, in a didactic context typical of the Anuśāsana Parva, lays down a rule of conduct and warns of the punishment awaiting those who violate it, emphasizing that even sages do not endorse the offender’s release.