Shloka 7
Sāma (Sāntva) and Dāna: The Brāhmaṇa’s Conciliatory Release from a Rākṣasa
तप: श्रुतं च योनिश्चाप्येतद् ब्राह्मण्यकारणम् | त्रिभिर्गुणै: समुदितस्ततो भवति वै द्विज:
tapaḥ śrutaṃ ca yoniś cāpy etad brāhmaṇya-kāraṇam | tribhir guṇaiḥ samuditas tato bhavati vai dvijaḥ ||
មૈត្រេយៈ បាននិយាយថា៖ «តបៈ (ការខិតខំអត់ធ្មត់), ស្រុតៈ (ចំណេះដឹងព្រះវេដ/សាស្ត្រ), និងកំណើតក្នុងវង្សព្រាហ្មណ៍បរិសុទ្ធ—ទាំងនេះជាមូលហេតុនៃភាពជាព្រាហ្មណ៍។ ដូច្នេះ អ្នកដែលបំពេញដោយគុណធម៌ទាំងបីនេះ ទើបជាឌ្វិជៈ (អ្នកកើតពីរដង) ពិតប្រាកដ»។
मैत्रेय उवाच
Educational Q&A
Brahminhood is grounded in a triad: disciplined austerity (tapas), scriptural learning (śruta), and proper lineage/birth (yoni). A person who embodies all three is affirmed as a true dvija.
In a didactic passage of the Anuśāsana Parva, the sage Maitreya states criteria for Brahmin identity, emphasizing ethical discipline and learning alongside birth, as part of broader instruction on dharma and social-religious duties.