Shloka 15
Śāṇḍilī–Sumanā-saṃvāda: Sat-strī-samudācāra and Pati-dharma
Conduct of the Virtuous Wife
पुण्यस्यैवाभिगन्धस्ते मनन््ये कर्मविधानजम् । अधिकं मार्जनात् तात तथा चैवानुलेपनात्
puṇyasyaivābhigandhas te manye karmavidhānajam | adhikaṃ mārjanāt tāta tathā caivānulepanāt ||
វ្យាសៈ «ក្លិនក្រអូបនៃបុណ្យដែលសាយភាយចេញពីអ្នកជានិច្ច ខ្ញុំជឿថា កើតពីការអនុវត្តកិច្ចធម៌ដោយវិន័យ—ជាពិសេសបុណ្យនៃទាន។ កូនអើយ ការធ្វើទានលើសលប់ជាងការលាងសម្អាត និងការលាបប្រេង; វាធំជាងការបរិសុទ្ធខាងក្រៅ ព្រោះវាជាការបូជាខាងក្នុង ដែលបញ្ចេញក្លិនក្រអូបនៃគុណធម៌»។
व्यास उवाच
Educational Q&A
True purity is not merely external (cleansing and anointing) but arises from righteous conduct—especially charity—whose merit becomes visible as a ‘fragrance’ of virtue.
Vyāsa addresses a listener affectionately and interprets the person’s constant ‘scent of merit’ as the result of properly performed virtuous acts, highlighting dāna (giving) as superior to outward acts of purification.