Shloka 53
Ahiṃsā as Threefold Restraint (Mind–Speech–Action) and the Ethics of Consumption
प्राक् श्वा भवति राजेन्द्र तत: क्रव्यात्तत: खर: । ततः प्रेत: परिक्लिष्ट: पश्चाज्जायति ब्राह्मण:
yudhiṣṭhira uvāca | prāk śvā bhavati rājendra tataḥ kravyāttataḥ kharaḥ | tataḥ pretaḥ parikliṣṭaḥ paścāj jāyati brāhmaṇaḥ ||
យុធិស្ឋិរ បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ ព្រះមហាក្សត្រក្នុងចំណោមក្សត្រ! ដំបូងគេ គាត់កើតជាកូនឆ្កែ; បន្ទាប់មកក្លាយជារក្សស—សត្វស៊ីសាច់; ហើយបន្ទាប់មកកើតជាលា។ បន្ទាប់ពីស្លាប់ទៅ ហើយនៅសភាពព្រេតដែលត្រូវទុក្ខទោសយ៉ាងខ្លាំង ទ្រាំទ្រទុក្ខជាច្រើនរួច ទើបកើតឡើងវិញក្នុងពូជព្រហ្មណ៍»។ វគ្គនេះបង្ហាញភាពធ្ងន់ធ្ងរនៃអំពើបំពានរបស់សិស្សល្ងង់ចំពោះគ្រូ ដោយពណ៌នាលំដាប់កំណើតទាប និងទុក្ខក្រោយស្លាប់ មុននឹងត្រឡប់មកកំណើតជាមនុស្ស (ព្រហ្មណ៍) វិញ។
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that disrespecting or harming one’s teacher (guru-aparādha) is a grave ethical violation with severe karmic consequences, leading to degrading births and suffering in the preta state before eventual return to human birth.
Yudhiṣṭhira addresses a king (likely Bhīṣma’s interlocutor contextually) and states a karmic sequence: a foolish disciple who offends his teacher is reborn successively as a dog, then a flesh-eating being, then a donkey; after death he suffers as a preta, and only afterward attains birth as a brāhmaṇa.