Shloka 132
Ahiṃsā as Threefold Restraint (Mind–Speech–Action) and the Ethics of Consumption
अपरस्मिन् कथायोगे भूय: श्रोष्यसि भारत । एतन्मया महाराज ब्रह्मणो वदत: पुरा
aparasmin kathāyoge bhūyaḥ śroṣyasi bhārata | etan mayā mahārāja brahmaṇo vadataḥ purā ||
យុធិષ્ઠិរ បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ ភារតៈ! នៅក្នុងបរិបទនៃសន្ទនាផ្សេងទៀត អ្នកនឹងបានឮរឿងនេះម្ដងទៀត។ ឱ មហារាជ! កាលពីបុរាណ ខ្ញុំបានឮរឿងទាំងនេះពីព្រះព្រហ្មា ដោយផ្ទាល់ ខណៈព្រះអង្គកំពុងពោល។ ហើយព្រោះអ្នកបានសួរ ខ្ញុំបានរៀបរាប់ជូនតាមពិត ដូចដែលខ្ញុំបានឮ។ ដោយបានស្តាប់នេះ សូមឲ្យអ្នកដាក់ចិត្តលើធម៌ជានិច្ច»។
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes faithful transmission of dharma-teaching: Yudhiṣṭhira claims he is repeating what he once heard from Brahmā, and urges the listener to keep the mind steadily engaged in dharma.
Yudhiṣṭhira concludes or frames a teaching by noting that the same topic will be heard again in another narrative setting, and he authenticates his account by tracing it back to Brahmā’s earlier discourse.