Shloka 7
अहिंसा-आत्मौपम्य-उपदेशः | Instruction on Ahiṃsā and Self-Comparison Ethics
ग्रीवां ज्येष्ठा च राजेन्द्र श्रवणेन तु कर्णयो: । मुखं पुष्येण दानेन दन्तोष्ठी स्वातिरुच्यते
grīvāṁ jyeṣṭhā ca rājendra śravaṇena tu karṇayoḥ | mukhaṁ puṣyeṇa dānena dantoṣṭhī svātir ucyate ||
ភីષ្មបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ ព្រះមហាក្សត្រដ៏ប្រសើរ! កស្ថាន (ក) ស្ថិតក្រោម ជ្យេឋា (Jyeṣṭhā) ហើយត្រចៀកទាំងពីរស្ថិតក្រោម ស្រាវណា (Śravaṇa)។ មុខត្រូវបាននិយាយថាស្ថិតក្រោម បុស្ស្យ (Puṣya) តាមរយៈអំពើទាន (dāna) ហើយធ្មេញនិងបបូរមាត់ស្ថិតក្រោម ស្វាទី (Svātī)»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse presents a traditional mapping of bodily features to specific nakṣatras, and highlights that virtuous action—especially dāna (generosity)—is a key factor in auspiciousness and well-being, aligning one’s life with sacred order.
In the Anuśāsana Parva’s instructional dialogue, Bhīṣma continues advising the king (Yudhiṣṭhira) on dharma-related observances and auspicious frameworks, here describing which nakṣatras are said to preside over particular parts of the body.