Shloka 1246
मानसतीर्थ-शौचप्रशंसा | Praise of the ‘Mental Tīrtha’ and the Marks of Purity
मनो5भिरामा मधुरा रमयन्ति मदोत्कटा: । उस विमानमें अप्सराएँ भरी रहती हैं
mano'bhirāmā madhurā ramayanti madotkaṭāḥ | tasmin vimāne apsarāḥ pūrṇāḥ santi, gandharvagītānāṃ madhuradhvaninā sa vimānaḥ pratidhvanati | tasmin vimāne divyābharaṇavibhūṣitāḥ śubhalakṣaṇasampannāḥ mano'bhirāmāḥ madamattāḥ madhurabhāṣiṇyaś ca ramaṇyo naraṃ taṃ ramayanti |
ភីෂ្មៈពិពណ៌នាវីមានទេវភាពថា៖ វីមាននោះពោរពេញដោយអប្សរា ហើយតែងតែសូរស័ព្ទកង្វក់ដោយតន្ត្រីផ្អែមល្ហែមនៃបទចម្រៀងគន្ធર્વ។ នៅក្នុងវីមាននោះ នារីដែលតុបតែងដោយគ្រឿងអលង្ការទេវតា មានលក្ខណៈមង្គលគ្រប់យ៉ាង គួរឱ្យចិត្តស្រឡាញ់ ស្រវឹងសប្បាយ និងនិយាយពាក្យផ្អែមល្ហែម កម្សាន្តបុរសនោះ។ អត្ថបទនេះបង្ហាញភាពទាក់ទាញនៃរង្វាន់សួគ៌ជាផលនៃកុសលកម្ម ហើយដោយស្រមោលក៏រំលឹកថា សេចក្តីរីករាយគ្រាន់តែជាផល មិនមែនជាគោលដៅចុងក្រោយនៃធម៌ទេ។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse presents heavenly enjoyment as a result of accumulated merit: dharmic action yields pleasing fruits, depicted as celestial music, beauty, and delight. At the same time, it implies an ethical hierarchy—pleasure is a consequence of dharma, not its substitute.
Bhishma is describing a celestial vimana associated with a meritorious man: it is filled with apsarases, echoes with gandharva music, and contains divinely adorned, auspicious, sweet-speaking women who entertain him.