Shloka 122
मानसतीर्थ-शौचप्रशंसा | Praise of the ‘Mental Tīrtha’ and the Marks of Purity
सदा द्वादशमासान् वै सत्यव्रतपरायण: । तस्य लोका: शुभा दिव्या देवराजर्षिपूजिता:
sadā dvādaśa-māsān vai satya-vrata-parāyaṇaḥ | tasya lokāḥ śubhā divyā deva-rāja-ṛṣi-pūjitāḥ ||
ភីෂ្មៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ អ្នកណាដែលអស់រយៈពេលដប់ពីរខែ តែងតែប្រកាន់ខ្ជាប់វ្រតសច្ចៈដោយមាំមួន នោះនឹងបានទៅដល់លោកជាច្រើនដ៏ទិព្វ និងមង្គល—លោកដែលទេវតា រាជឫសី និងទេវឫសីគោរពសរសើរ។ ចំណុចធម៌នៅទីនេះគឺថា សច្ចៈដែលបានរក្សាទុកជាវ្រតមានវិន័យយូរអង្វែង ក្លាយជាមូលហេតុផ្ទាល់នៃការបានសម្រេចវិញ្ញាណដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ និងកិត្តិយសក្នុងចំណោមសត្វអធិទេវៈ។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that unwavering commitment to satya (truthfulness) as a sustained vrata (vow) over a full year yields exalted spiritual results—attainment of auspicious, divine realms honored by gods and sages. The stress is on consistency and lifelong integrity rather than occasional truth-speaking.
In the Anushasana Parva’s instruction on dharma, Bhishma is describing the fruits (phala) of ethical observances. Here he highlights the reward for one who remains devoted to a truth-vow across twelve months: such a person gains revered celestial worlds.