Shloka 106
मानसतीर्थ-शौचप्रशंसा | Praise of the ‘Mental Tīrtha’ and the Marks of Purity
सिंहव्याप्रप्रयुक्तैस्तु मेघनि:स्वननादितैः
siṁha-vyāghra-prayuktaiḥ tu megha-niḥsvana-nāditaiḥ | tataḥ paścāt bahu-saṅkhyakā rathāḥ sānandaṁ vijaya-ghoṣaṁ kurvantaḥ pravartante | teṣu suvarṇa-mayeṣu nirmaleṣu maṅgala-kāriṣu ratheṣu deva-kanyā āruḍhā bhavanti |
ភីស្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «នៅពីក្រោយពួកនោះ មានរថជាច្រើនរាប់មិនអស់ ដាក់គោលដោយសិង្ហ និងខ្លា ហើយសូរស័ព្ទកងរំពងដូចសំឡេងគ្រហឹមជ្រៅរបស់ពពកផ្គរលាន់។ រថទាំងនោះដំណើរទៅមុខដោយសូរស្រែកជ័យជំនះដោយសេចក្តីរីករាយ—ជារថមាស ស្អាតបរិសុទ្ធ និងជាមង្គល—មានកញ្ញាទេវតាឡើងជិះ។»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage underscores the ideal of auspicious, righteous sovereignty: victory and splendor are portrayed as orderly, joyful, and ‘maṅgala’ (beneficial), suggesting that power is most fitting when aligned with auspiciousness and dharmic order rather than mere violence.
Bhishma describes a grand, otherworldly procession: innumerable chariots thunder forward, dramatically yoked with lions and tigers, proclaiming victory; these radiant, golden chariots are occupied by celestial maidens, heightening the scene’s divine and celebratory tone.