Shloka 48
उपवासफलात्मकविधिः — Upavāsa as Yajña-Equivalent Merit
Angiras Teaching
षष्टिवर्षसहस्राणि दिवमावसते च स:,प्रजानाथ! वह साठ हजार वर्षोतक स्वर्गमें निवास करता है और वहाँ वीणा, वल्लकी, वेणु आदि वाद्योंके मनोरम घोष तथा सुमधुर शब्दोंद्वारा उसे सोतेसे जगाया जाता है
ṣaṣṭivarṣasahasrāṇi divam āvasate ca saḥ | prajānātha |
អង្គិរាស បានមានព្រះវាចា៖ «ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃសត្វលោក! គាត់ស្នាក់នៅសួគ៌រយៈពេល ហុកសិបពាន់ឆ្នាំ។ នៅទីនោះ គាត់ត្រូវបានដាស់ពីដំណេកដោយសំឡេងក្រអូបរណ្តំ និងសូរស្រទន់ល្អឥតខ្ចោះ នៃឧបករណ៍តន្ត្រីដូចជា វីណា (vīṇā), វល្លកី (vallakī) និង វេណុ (veṇu)។»
अंगियरा उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the karmic fruition of merit: righteous conduct can yield prolonged heavenly enjoyment, depicted through refined, uplifting sensory experiences (melodious music) rather than coarse pleasure.
Aṅgiras describes to the addressed ‘Lord of creatures’ that a certain person attains heaven for sixty thousand years, where celestial musicianship (vīṇā, vallakī, veṇu) provides sweet sounds that even awaken him from sleep—an image of honored, blissful residence in svarga.