Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 216
ब्रह्मस्वहरण-निषेधः — Prohibition of Appropriating Brahmin Property
Brahmasva
दानै: पृथग्विधेश्वापि यथा प्राहुर्मनीषिण: । गृहस्थ मनुष्य वेद-शास्त्रोंके स्वाध्यायद्वारा तथा नाना प्रकारके दानोंसे अपने महान् पापको दूर कर देते हैं। जैसा कि मनीषी पुरुषोंका कथन है
dānaiḥ pṛthagvidheṣv api yathā prāhur manīṣiṇaḥ | gṛhasthaḥ manuṣyaḥ veda-śāstrayoḥ svādhyāyadvārā tathā nānā-prakārakaiḥ dānaiḥ svaṃ mahān pāpaṃ dūraṃ karoti, yathā manīṣi-puruṣāṇāṃ kathanam |
ចណ្ឌាលបាននិយាយថា៖ «ដូចដែលអ្នកប្រាជ្ញបានប្រកាស ទោះជាការបរិច្ចាគមានប្រភេទផ្សេងៗក៏ដោយ មនុស្សគ្រួសារ ដោយការសិក្សាខ្លួនឯងយ៉ាងវិន័យលើ វេដ និងសាស្ត្រ និងដោយការធ្វើទានជាច្រើនរបៀប អាចបណ្តេញបាបធ្ងន់ចេញបាន។ នេះហើយជាពាក្យបង្រៀនរបស់បុរសមានប្រាជ្ញា»។
चाण्डाल उवाच
Educational Q&A
A householder can lessen or remove grave moral fault through two complementary disciplines: svādhyāya (study/recitation of Veda and śāstra) and dāna (charitable giving in varied forms), as affirmed by the wise.
The speaker identified as a Caṇḍāla states a dharma-teaching: citing the authority of manīṣins (wise authorities), he explains how a gṛhastha purifies himself—through scriptural study and diverse acts of charity.