Shloka 120

Adhyaya 71: पुरत्रयवृत्तान्तः—ब्रह्मवरदानम्, मयकृतत्रिपुर-निर्माणम्, विष्णुमाया-धर्मविघ्नः, शिवस्तुति, त्रिपुरदाहोपक्रमः

Devanagari script

श्रुत्वा प्रभोस्तदा वाक्यं प्रणेमुस्तुष्टुवुश् च ते अप्येतदन्तरे देवी देवमालोक्य विस्मिता

Transliteration

śrutvā prabhostadā vākyaṃ praṇemustuṣṭuvuś ca te apyetadantare devī devamālokya vismitā

Translation

ព្រះទេវៈទាំងឡាយបានស្តាប់ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអម្ចាស់ហើយ ក៏ក្រាបបង្គំ និងសរសើរព្រះអង្គ។ នៅចន្លោះនោះ ព្រះទេវីបានមើលឃើញព្រះទេវៈហើយភ្ញាក់ផ្អើល—ចិត្តលង់លើការបង្ហាញរបស់បតិ ព្រះអម្ចាស់ដែលដោះខ្សែពាស (បាស) នៃវិញ្ញាណដែលត្រូវចង (បសុ)។

Word by Word

• श्रुत्वा: having heard

• प्रभोः: of the Lord (Pati, Śiva)

• तदा: then

• वाक्यम्: words/utterance

• प्रणेमुः: they prostrated/bowed

• तुष्टुवुः: they praised/eulogized

• च: and

• ते: they (the devas/attendants present)

• अपि: also/indeed

• एतदन्तरे: in the meantime/within that interval

• देवी: the Goddess (Śakti/Umā)

• देवम्: the God (Śiva/Deva)

• आलोक्य: having seen/beheld

• विस्मिता: amazed/astonished.

Speaker

Suta Goswami (narrating; internal scene describes Devas and Devī reacting to Śiva’s words)