Previous Verse
Next Verse

Shloka 44

Adhyaya 17: लिङ्गोद्भव—ब्रह्मविष्ण्वहङ्कार-शमनं, ओंकार-प्रादुर्भावः, मन्त्र-तत्त्वं च

नापश्यदल्पमप्यस्य मूलं लिङ्गस्य सूकरः तावत्कालं गतो ह्यूर्ध्वम् अहमप्यरिसूदनः

nāpaśyadalpamapyasya mūlaṃ liṅgasya sūkaraḥ tāvatkālaṃ gato hyūrdhvam ahamapyarisūdanaḥ

សូករៈ (វិស្ណុ) មិនបានឃើញសូម្បីតែបន្តិចនៃឫសលិង្គនោះឡើយ។ ក្នុងរយៈពេលដូចគ្នានោះ ខ្ញុំផងដែរ—ឱ អ្នកសម្លាប់សត្រូវ—បានឡើងទៅលើ (ស្វែងរកកំពូលរបស់វា)។

na apaśyatdid not see
na apaśyat:
alpam apieven a little
alpam api:
asyaof this
asya:
mūlamroot/base
mūlam:
liṅgasyaof the Liṅga
liṅgasya:
sūkaraḥthe Boar (Viṣṇu in Varāha-form)
sūkaraḥ:
tāvat-kālamfor that same duration
tāvat-kālam:
gataḥwent
gataḥ:
hiindeed
hi:
ūrdhvamupward
ūrdhvam:
aham apiI also
aham api:
ari-sūdanaḥslayer of enemies (vocative/epithet used in address)
ari-sūdanaḥ:

Brahmā (within Sūta’s narration to the sages of Naimiṣāraṇya)