Adhyaya 56
Anushanga PadaAdhyaya 5657 Verses

Adhyaya 56

Sāgaropākhyāna—Bhārata-varṣa-māna and Gokarṇa-kṣetra-māhātmya (Sagara Episode: Measure of Bhārata and the Glory of Gokarṇa)

ជំពូកនេះបន្តវដ្តរឿងសាគរា ហើយបង្វែរទៅទិន្នន័យភូមិសាស្ត្រ និងការសរសើរទីរថៈ។ ជៃមិនីប្រាប់ថាកិច្ចការរបស់សាគរាត្រូវបាននិទានទាំងខ្លីទាំងវែង ជារឿងបំផ្លាញបាប។ បារ័តខណ្ឌត្រូវបានពណ៌នាថាលាតសន្ធឹងពីត្បូងទៅជើង ប្រវែង៩,០០០យោជនៈ។ កូនប្រុសសាគរាជីកដីតាមសេះយញ្ញា បង្កើតនាមសមុទ្រ “សាគរ” ជាទីលំនៅមករ។ បន្ទាប់មកនិយាយពីសមុទ្រលិចព័ទ្ធផែនដីដល់ “ជើងព្រះព្រហ្ម” ធ្វើឲ្យសត្វលោកទុក្ខ ហើយណែនាំទីរថៈល្បីលើឆ្នេរខាងលិច គោកರ್ಣ។ គោកರ್ಣមានទំហំប្រហែល១កន្លះយោជនៈ មានទីរថៈ និងសិទ្ធជាច្រើន សរសើរថាលុបបាបទូទាំងលោក អ្នកតាបសបានមោក្ខមិនត្រឡប់។ ព្រះសង្ករាស្នាក់នៅទីនោះជាមួយទេវី និងទេវតា; ធម្មយាត្រាលុបបាបឆាប់ ហើយការចាប់អារម្មណ៍ចំពោះក្សេត្រនេះកើតពីបុណ្យធំ។ ស្លាប់ក្នុងក្សេត្រដោយសេចក្តីប្តេជ្ញា ត្រូវបានសន្យាថាបានសួគ៌យូរអង្វែង។

Shlokas

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमाभागे तृतीय उपोद्धातपादे सागरोपाख्यानेशुमतो राज्यप्राप्तिर्नाम पञ्चपञ्चशत्तमो ऽध्यायः // ५५// जैमिनिरुवाच एतत्ते चरितं सर्वं सगरस्य महात्मनः / संक्षेपविस्तराभ्यां तु कथितं पापनाशनम्

ដូច្នេះ ក្នុង «ស្រីព្រហ្មាណ្ឌ មហាបុរាណ» ផ្នែកមធ្យម ដែលវាយុបានប្រកាស ក្នុងជើងអុបោទ្ធាតទី៣ នៃរឿងសាគរៈ បញ្ចប់ជំពូកទី៥៥ មាននាម «អំសុមាន ទទួលបានរាជ្យ»។ ជៃមិនីបាននិយាយថា—ប្រវត្តិទាំងមូលរបស់មហាត្មា សាគរៈនេះ ត្រូវបានពោលទាំងដោយសង្ខេប និងដោយលម្អិត; វាជាអ្នកបំផ្លាញបាប។

Verse 2

खण्डों ऽयं भारतो नाम दक्षिणोत्तरमायतः / नवयोजनसाहस्रं विस्तारपरिमण्डलम्

ដែននេះមាននាមថា «ភារត» លាតសន្ធឹងពីត្បូងទៅជើង; វាមានវិសាលភាពប្រហែល៩,០០០ យោជន។

Verse 3

पुत्रैस्तस्य नरेद्रस्य मृगयद्भिस्तुरङ्गमम् / योजनानां सहस्रं तु खात्वाष्टौ विनिपातिताः

ព្រះរាជបុត្ររបស់នរេន្រ្ទ្រនោះ ស្វែងរកសេះ ដោយជីកដីរហូតដល់មួយពាន់យោជន; ក្នុងចំណោមពួកគេ មានប្រាំបីនាក់ធ្លាក់ចុះវិនាស។

Verse 4

सागरस्य सुतैर्यस्माद्वर्द्धितो मकरालयः / ततः प्रभृति लोकेषु सागराख्यामवाप्तवान्

ដោយសារបុត្ររបស់សាគរៈ មហាសមុទ្រ—ទីស្ថាននៃមករ—បានរីកធំឡើង; ចាប់តាំងពីពេលនោះមក វាត្រូវបានគេហៅក្នុងលោកទាំងឡាយថា «សាគរ»។

Verse 5

ब्रह्मपादावधि महीं सतीर्थक्षेत्रकाननाम् / अब्धिः संक्रमयामास परिक्षिप्य निजांभसा

សមុទ្រ ដោយទឹករបស់ខ្លួនឯង បានព័ទ្ធជុំវិញ ហើយលិចលង់ផែនដីនោះ—ដែលពោរពេញដោយទីរថៈ ទីសក្ការៈ និងព្រៃព្រឹក្សា—រហូតដល់ «ព្រះបាទព្រហ្ម»។

Verse 6

ततस्तन्निलयाः सर्वे सदेवासुरमानवाः / इतस्ततश्च संजाता दुःखेन महतान्विताः

បន្ទាប់មក អ្នកស្នាក់នៅក្នុងទីលំនៅទាំងនោះទាំងអស់—ទេវតា អសុរ និងមនុស្ស—កើតឡើងទៅមក ហើយពោរពេញដោយទុក្ខធំ។

Verse 7

गोकर्णं नाम विख्यातं क्षेत्रं सर्वसुरार्चितम् / सार्द्धयोजनविस्तारं तीरे पश्चिम वारिधेः

មានក្សេត្រពិសិដ្ឋឈ្មោះ «គោកರ್ಣ» ល្បីល្បាញ ដែលទេវតាទាំងអស់គោរពបូជា; វាមានទំហំមួយយោជនកន្លះ នៅឆ្នេរសមុទ្រខាងលិច។

Verse 8

तत्रासंख्यानि तीर्थानि मुनिदेवालयाश्च वै / वसंति सिद्धसंघाश्च क्षेत्रे तस्मिन्पुरा नृप

ឱ ព្រះរាជា! នៅទីនោះមានទីរថៈ (tīrtha) រាប់មិនអស់ និងវិហាររបស់មុនី; ក្នុងក្សេត្រនោះ តាំងពីបុរាណកាល មានក្រុមសិទ្ធៈស្នាក់នៅ។

Verse 9

क्षेत्रं तल्लोकविख्यातं सर्वपापहरं शुभम् / तत्तीर्थमब्धेरपतद्भागे दक्षिणपश्चिमे

ក្សេត្រនោះល្បីល្បាញក្នុងលោក ជាមង្គល និងបំបាត់បាបទាំងអស់; tīrtha របស់វាស្ថិតនៅផ្នែកខាងត្បូង-លិចនៃសមុទ្រ។

Verse 10

यत्र सर्वे तपस्तप्त्वा मुनयः संशितव्रताः / निर्वाणं परमं प्राप्ताः पुनरावृत्तिवर्जितम्

នៅទីដែល មុនីអ្នកមានវ្រតដ៏រឹងមាំ បានបំពេញតបៈ ហើយទទួលបាននិර්វាណដ៏ឧត្តម ដែលគ្មានការត្រឡប់មកវិញ (កំណើតឡើងវិញ)។

Verse 11

तत्त्रेत्रस्य प्रभावेण प्रीत्या भूतगणैः सह / देव्या च सकलैर्देवैर्नित्यं वसति शङ्करः

ដោយអานุភាពនៃត្រេត្រក្សេត្រនោះ ព្រះសង្គរៈស្នាក់នៅជានិច្ច ដោយសេចក្តីពេញចិត្តជាមួយក្រុមភូត និងជាមួយព្រះទេវី និងទេវទាំងអស់។

Verse 12

एनांसि यत्समुद्दिश्य तीर्थयात्रां प्रकुर्वताम् / नृणामाशु प्रणश्यन्ति प्रवाते शुष्कपर्णवत्

អំពើបាបរបស់មនុស្សដែលធ្វើដំណើរទៅទីរថៈដោយបំណងទៅកាន់ទីសក្ការៈនោះ នឹងរលាយបាត់យ៉ាងឆាប់ ដូចស្លឹកស្ងួតត្រូវខ្យល់បក់។

Verse 13

तत्क्षेत्रसेवनरतिर् नैव जात्वभिजायते / समीपे वसमानोनामपि पुंसां दुरात्मनाम्

ចំណង់ចិត្តក្នុងការបម្រើក្សេត្រនោះ មិនដែលកើតឡើងចំពោះបុរសចិត្តអាក្រក់ ទោះបីរស់នៅជិតក៏ដោយ។

Verse 14

महाता सुकृतेनैव तत्क्षेत्रगमने रतिः / नृणां संजायते राजन्नान्यथा तु कथञ्चन

ឱ ព្រះរាជា! ការចង់ទៅក្សេត្រនោះ កើតឡើងចំពោះមនុស្សដោយសុគ្រឹតដ៏ធំតែប៉ុណ្ណោះ; បើមិនដូច្នោះទេ មិនអាចឡើយ។

Verse 15

निर्बन्धेन तु ये तस्मिन्प्राणिनः स्थिरजङ्गमाः / म्रियन्ते नृप सद्यस्ते स्वर्गं प्राप्स्यन्ति शाश्वतम्

ឱ ព្រះនរាបតី! សត្វមានជីវិតទាំងស្ថាវរ និងចល ដែលស្លាប់នៅទីនោះដោយជៀសមិនរួច នឹងទទួលបានសួគ៌អស់កល្បជានិច្ចភ្លាមៗ។

Verse 16

स्मृत्यापि सकलैः पापैर्यस्य मुच्येत मानवः / क्षेत्राणामुत्तमं क्षेत्रं सर्वतीर्थनिकेतनम्

ទីសក្ការៈដែលគ្រាន់តែរលឹកដល់ ក៏ធ្វើឲ្យមនុស្សរួចផុតពីបាបទាំងអស់ នោះជាក្សេត្រល្អបំផុត ជាទីស្ថាននៃទីរថទាំងពួង។

Verse 17

स्नात्वा चैतेषु तीर्थेषु यजन्तश्च सदाशिवम् / सिद्धिकामा वसंति स्म मुनयस्तत्र केचन

ក្រោយពេលងូតទឹកនៅទីរថទាំងនេះ ហើយបូជាសទាសិវៈ មុនីខ្លះដែលប្រាថ្នាសិទ្ធិ ក៏ស្នាក់នៅទីនោះ។

Verse 18

कामक्रोधविनिर्मुक्ता ये तस्मिन्वीतमत्सराः / निवसंत्यचिरेणैव तत्सिद्धिंप्राप्नुवन्ति हि

អ្នកដែលស្នាក់នៅទីនោះ ដោយរួចផុតពីកាម និងកំហឹង ហើយគ្មានការច嫉ឬអសూయា នឹងទទួលបានសិទ្ធិនោះយ៉ាងឆាប់រហ័ស។

Verse 19

जपहोमरताः शान्ता निपता ब्रह्मचारिणः / वसंति तस्मिन्ये ते हि सिद्धिं प्राप्स्यन्त्यभीप्सिताम्

ព្រះព្រហ្មចារីដែលស្ងប់ស្ងាត់ សុភាពរាបសារ និងខិតខំក្នុងជបៈនិងហោមៈ បើស្នាក់នៅទីនោះ នឹងទទួលបានសិទ្ធិដែលប្រាថ្នា។

Verse 20

दानहोमजपाद्यं वै पितृदेवद्विजार्चनम् / अन्यस्मात्कोटिगुणितं भवेत्तस्मिन्फलं नृप

ឱ ព្រះរាជា! នៅទីនោះ ផលនៃទាន ហោមៈ ជបៈ និងការអរចនាបិត្រ ទេវ និងទ្វិជៈ មានច្រើនជាងកន្លែងផ្សេងៗ ដល់កោដិគុណ។

Verse 21

अंभोधिसलिले मग्न तस्मिन् क्षेत्रे ऽतिपावने / महता तपसा युक्ता मुनयस्तन्निवासिनः

នៅក្នុងក្សេត្រដ៏បរិសុទ្ធយ៉ាងខ្លាំងនោះ ដែលលិចក្នុងទឹកសមុទ្រ ព្រះឥសីដែលស្នាក់នៅទីនោះបានប្រកបដោយតបៈដ៏មហិមា។

Verse 22

सह्यं शिखरिणं श्रेष्ठं निलयार्थं समारुहन् / वसंतस्तत्र ते सर्वे संप्रधार्य परस्परम्

ដើម្បីជាទីលំនៅ ពួកគេបានឡើងទៅលើភ្នំសហ្យៈដែលមានកំពូលដ៏ប្រសើរ ហើយនៅទីនោះពួកគេទាំងអស់បានពិភាក្សាគ្នា rồi ស្នាក់នៅ។

Verse 23

सहेन्द्राद्रौ तपस्यन्तं रामं गन्तुं प्रचक्रमुः / राजोवाच / अगस्त्यपीततोये ऽब्धौ परितो राजनन्दनैः

ពួកគេបានចាប់ផ្តើមដំណើរទៅរកព្រះរាម ដែលកំពុងធ្វើតបៈនៅលើភ្នំសហ្យេន្រ្ទ្រ។ ព្រះរាជាមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ ព្រះរាជបុត្រាទាំងឡាយ ជុំវិញសមុទ្រដែលទឹកត្រូវអគស្ត្យៈផឹកអស់ហើយ…»

Verse 24

खात्वाधः पातिते क्षेत्रे सतीर्थाश्रमकानने / भूभागेषु तथान्येषु पुरग्रमाकरादिषु

នៅក្នុងតំបន់ដែលត្រូវជីកហើយធ្លាក់ចុះក្រោមនោះ—ក្នុងទីរថៈ អាស្រម និងព្រៃ; ហើយនៅតំបន់ដីផ្សេងៗទៀត ដូចជា ទីក្រុង ភូមិ អណ្តូងរ៉ែ ជាដើម។

Verse 25

विनाशितेषु देशेषु समुद्रोपान्तवर्त्तिषु / किमकार्षुर्मुनिश्रेष्ठ जनास्तन्निलयास्ततः

ពេលប្រទេសនៅជិតឆ្នេរសមុទ្រត្រូវវិនាសហើយ ឱ មុនីដ៏ប្រសើរ ប្រជាជនដែលស្នាក់នៅទីនោះ បន្ទាប់មកបានធ្វើអ្វី?

Verse 26

तत्रैव चावसन्कृच्छ्रात्प्रस्थितान्यत्र वा ततः / कियता चैव कालेन संपूर्णो ऽभूदपांनिधिः / केन वापि प्रकारेण ब्रह्मन्नेतद्वदस्व मे

តើពួកគេនៅទីនោះដោយលំបាក ឬចាកចេញទៅទីផ្សេង? ហើយក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មាន ទ្រព្យនិធិនៃទឹក (មហាសមុទ្រ) បានពេញលេញវិញ? ឱ ព្រាហ្មណ៍ សូមប្រាប់ខ្ញុំថា វាកើតឡើងដោយរបៀបណា។

Verse 27

जैमिनिरुवाच अनूपेषु प्रदेशेषु नाशितेषु दुरात्मभिः

ជៃមិនិបាននិយាយ—នៅពេលដែលមនុស្សចិត្តអាក្រក់បានបំផ្លាញតំបន់សើមទឹក (អនូបប្រទេស)។

Verse 28

जनास्तन्निलयाः सर्वे संप्रयाता इतस्ततः / तत्रैव चावसन्कृच्छ्रात्केचित्क्षेत्रनिवासिनः

មនុស្សទាំងអស់នៅទីលំនៅនោះបានចាកចេញទៅគ្រប់ទិស; ប៉ុន្តែអ្នករស់នៅក្នុងក្សេត្រ​ខ្លះ នៅតែស្នាក់នៅទីនោះដោយលំបាក។

Verse 29

एतस्मिन्नेव काले तु राजन्नंशुमतः सुतः / बभूव भुविधर्मात्मा दिलीप इति विश्रुतः

នៅពេលនោះដែរ ឱ ព្រះរាជា ព្រះបុត្ររបស់អំសុមាន ជាអ្នកមានធម៌ បានលេចឡើងលើផែនដី មានកេរ្តិ៍ឈ្មោះថា «ទិលីប»។

Verse 30

राज्ये ऽभिषिच्य तं सम्यग्भुक्तभोगोंऽशुमान्नृपः / वनं जगाम मेधावी तपसे धृतमानसः

ក្រោយពេលបានអភិសេកគាត់ឡើងគ្រងរាជ្យដោយត្រឹមត្រូវ ព្រះរាជា អំសុមាន ដែលបានសោយសុខភោគរួចហើយ មានចិត្តមាំមួន និងប្រាជ្ញា បានចូលព្រៃដើម្បីបំពេញតបៈ។

Verse 31

दिलीपस्तु ततःश्रीमानशेषां पृथिवीमिमाम् / पालयामास धर्मेण विजित्य सकलानरीन्

បន្ទាប់មក ព្រះដិលីបដ៏រុងរឿង បានឈ្នះសត្រូវទាំងអស់ ហើយគ្រប់គ្រងផែនដីទាំងមូលនេះដោយធម្មៈ។

Verse 32

भगीरथो नाम सुतस्तस्यासील्लोकविश्रुतः / सर्वधर्मार्थकुशलः श्रीमानमितविक्रमः

ព្រះរាជបុត្រារបស់ព្រះองค์មាននាមថា ភគីរថៈ ល្បីល្បាញទូទាំងលោក; ជំនាញក្នុងធម្មៈ និងអត្ថៈ មានសិរីសម្បត្តិ និងកម្លាំងក្លាហានមិនអាចវាស់បាន។

Verse 33

राज्ये ऽभिषिच्य तं राजा दिलीपो ऽपि वनं ययौ / स चापि पालयन्नुर्वीं सम्यग्विहतकण्टकाम्

ក្រោយពេលអភិសេកគាត់ឡើងគ្រងរាជ្យ ព្រះរាជា​ដិលីបក៏ទៅព្រៃ; ហើយគាត់បានថែរក្សាផែនដីដែលបានរៀបចំល្អ និងគ្មាន “មុល” នៃគ្រោះថ្នាក់។

Verse 34

मुमुदे विविधैर्भोगैर्दिवि देवपतिर्यथा / स शुश्रावात्मनः पूर्वं पूर्वजानां महीपतिः

គាត់រីករាយនឹងសុខសម្បត្តិនានា ដូចជាព្រះអធិរាជនៃទេវតានៅសួគ៌; ហើយព្រះមហាក្សត្រនោះក៏បានស្តាប់ប្រវត្តិបុរាណរបស់បុព្វបុរសរបស់ខ្លួនផងដែរ។

Verse 35

निरये पतनं घोरं विप्रकोपसमुद्भवम् / ब्रह्मदण्डहतान्सर्वान्पितञ्छ्रुत्वातिदुःखितः

ពេលបានឮអំពីការធ្លាក់ចូលនរកដ៏សាហាវ ដែលកើតពីកំហឹងរបស់ព្រាហ្មណ៍ និងអំពីបុព្វបុរសទាំងអស់ដែលត្រូវពិន័យដោយ ព្រហ្មទណ្ឌ (Brahma-daṇḍa) គាត់ក៏សោកសៅយ៉ាងខ្លាំង។

Verse 36

राज्ये बन्धुषु भोगे वा निर्वेदं परमं ययौ / स मन्त्रिप्रवरे राज्यं विन्यस्य तपसे वनम्

ព្រះអង្គបានឈានដល់ការធុញទ្រាន់ខាងធម៌ដ៏ខ្ពស់ចំពោះរាជ្យ សាច់ញាតិ និងសុខសប្បាយ។ ព្រះអង្គប្រគល់រាជ្យឲ្យមន្ត្រីឯក ហើយចូលព្រៃដើម្បីធ្វើតបៈ។

Verse 37

प्रययौ स्वपितॄन्नाकं निनीषुर्नृपसत्तमः / तपसा महाता पूर्वमायुषे कमलोद्भवम्

ព្រះរាជាដ៏ប្រសើរបានចេញដំណើរដោយបំណងនាំបិត្របុព្វបុរសទៅស្ថានសួគ៌។ ដោយតបៈដ៏មហិមា ព្រះអង្គបានគោរពបូជាព្រះព្រហ្មា អ្នកកើតពីផ្កាឈូក ដើម្បីសុំអាយុវែង។

Verse 38

आराध्य तस्माल्लेभे च यावदायुर्निजेप्सितम् / ततो गङ्गां महाराज समाराध्य प्रसाद्य च

ដោយគោរពបូជាព្រះអង្គ នោះព្រះអង្គបានទទួលអាយុវែងតាមដែលប្រាថ្នា។ បន្ទាប់មក ព្រះមហារាជា ព្រះអង្គបានបូជាព្រះនាងគង្គា ហើយធ្វើឲ្យព្រះនាងពេញព្រះហឫទ័យ។

Verse 39

वरमागमनं वव्रे दिवस्तस्या महींप्रति / ततस्तां शिरसा धर्त्तु तपसाऽराधयच्छिवम्

ព្រះនាងបានសុំពរឲ្យអាចចុះពីស្ថានសួគ៌មកកាន់ផែនដី។ បន្ទាប់មក ដើម្បីអាចទ្រព្រះនាងលើក្បាល ព្រះអង្គបានធ្វើតបៈបូជាព្រះសិវៈ។

Verse 40

स चापि तद्वरं तस्मै प्रददौ भक्तवत्सलः / मेरोर्मूर्ध्नस्ततो गङ्गां पतं ती शिरसात्मनः

ព្រះសិវៈអ្នកស្រឡាញ់អ្នកមានភក្តី បានប្រទានពរនោះដល់គាត់។ បន្ទាប់មក ពីកំពូលភ្នំមេរុ ទន្លេគង្គាបានហូរធ្លាក់ចុះ ដោយត្រូវបានទ្រទ្រង់លើក្បាលរបស់គាត់។

Verse 41

सग्राहनक्रमकरां जग्राह जगतां पतिः / सा तच्छिरः समासाद्य महावेगप्रवाहिनी

ព្រះអម្ចាស់នៃលោកបានទទួលយកលំហូរនោះ ព្រមទាំងក្រាហា នក្រា និងមករា; នាងហូរយ៉ាងលឿនខ្លាំង ហើយទៅដល់ព្រះសិរសា។

Verse 42

तज्जटामण्डले शुभ्रे विलिल्ये सातिगह्वरे / चुलकोदकवच्छंभोर्विलीनां शिरसि प्रभोः

នាងបានលាយបញ្ចូលទៅក្នុងមណ្ឌលជតាដ៏សភ្លឺ និងជ្រៅជាងគេរបស់ព្រះองค์; ដូចទឹកតិចតួចលើបាតដៃ នាងបានរលាយនៅលើព្រះសិរសារបស់ព្រះសម្ភូ។

Verse 43

विलोक्य तत्प्रमोक्षाय पुनराराधयद्धरम् / स तां शर्वप्रसादेन लब्ध्वा तु भुवमागताम्

ពេលឃើញវិធីដោះលែងនាង គាត់បានបូជាធម្ម/ហរ ម្តងទៀត; ដោយព្រះគុណរបស់សរវៈ គាត់បានទទួលនាង ហើយនាងបានចុះមកលើផែនដី។

Verse 44

आनिन्ये सागरा दग्धा यत्र तां वै दिशं प्रति / सऽनुव्रजन्ती राजानं राजर्षेर्यजतः पथि

គាត់បាននាំនាងទៅកាន់ទិសដែលកូនៗសាគរាត្រូវបានដុតឆេះដេកនៅទីនោះ; ហើយនៅលើផ្លូវនៃរាជឫសីដែលកំពុងធ្វើយជ្ញា នាងបានដើរតាមស្តេច។

Verse 45

तद्यज्ञवाटमखिलं प्लावयामास सर्वतः / स तु राजऋषिः क्रुद्धो यज्ञवाटे ऽखिले तया

នាងបានជន់លិចលានយជ្ញាទាំងមូលពីគ្រប់ទិស; ពេលលានយជ្ញាទាំងស្រុងត្រូវនាងធ្វើឲ្យលិចទឹក រាជឫសីក៏ខឹងឡើង។

Verse 46

मग्ने गण्डूषजलवत्स पपौ तामशेषतः / अतन्द्रितो वर्षशतं शुश्रूषितवा स तं पुनः

ដោយលិចចុះ គាត់បានផឹកទឹកនោះអស់សព្វ ដូចទឹកសម្រាប់ខ្ពុះមាត់។ បន្ទាប់មកដោយមិនខ្ជិល គាត់បានបម្រើថែទាំវិញអស់រយឆ្នាំ។

Verse 47

तस्मात्प्रसन्नान्नृपतिर्लेमे गङ्गां महात्मनः / उषित्वा सुचिरं तस्यनिसृता जठराद्यतः

ដោយហេតុនោះ ព្រះរាជាបានពេញព្រះហฤទ័យ ហើយទទួលយកគង្គារបស់មហាត្មា។ ក្រោយស្នាក់នៅយូរ នាងគង្គាបានហូរចេញពីពោះរបស់គាត់។

Verse 48

प्रथितं जाह्नवीत्यस्यास्ततो नामाभवद्भुवि / भगीरथानुगा भूत्वा तत्पितॄणामशेषतः

ចាប់តាំងពីពេលនោះ នៅលើលោក នាងមាននាមល្បីថា “ជាហ្នវី”។ ដោយតាមបាគីរថ នាងបានក្លាយជាអ្នកជួយសង្គ្រោះដល់បិត្រទាំងអស់របស់គាត់។

Verse 49

निजांभसास्थिभस्मानि सिषेच सुरनिम्नगा / ततस्तदंभसा सिक्तेष्वस्थिभस्मसु तत्क्षणात्

ទន្លេទេវតាបានស្រោចផេះឆ្អឹងទាំងនោះដោយទឹករបស់នាងផ្ទាល់។ បន្ទាប់មក ពេលផេះឆ្អឹងនោះត្រូវទឹកនាងស្រោច នោះភ្លាមៗ (ផលក៏បង្ហាញ)។

Verse 50

निरयात्सागराः सर्वे नष्टपापा दिवं ययुः / एवं सा सागरान्सर्वान्दिवं नीत्वा महान्दी

កូនចៅសាគរាទាំងអស់បានរួចផុតពីនរក បាបត្រូវបានលុបលាង ហើយទៅកាន់ស្ថានសួគ៌។ ដូច្នេះ ទន្លេមហាអធិកគង្គា បាននាំពួកគេទាំងអស់ទៅសួគ៌។

Verse 51

तेनैव मार्गेण जवात्प्रयाता पूर्वसागरम् / सेनोर्मूर्ध्नश्चतुर्भेदा भूत्वा याता चतुर्द्दिशम्

តាមផ្លូវដដែល ពួកគេបានប្រញាប់ទៅកាន់សមុទ្រខាងកើត; មុខកងទ័ពបែកជា៤ផ្នែក ហើយចេញទៅទាំង៤ទិស។

Verse 52

चतुर्भेदतया चाभूत्तस्या नाम्नां चतुष्टयम् / सीता चालकनन्दा च सुचक्षुर्भद्रवत्यपि

ដោយសារបែកជា៤ផ្នែក នាងមាននាម៤យ៉ាង៖ សីតា អលកនន្ទា សុចក្ខុ និង ភទ្រវតី។

Verse 53

अगस्त्यपीतसलिलाच्चिरं शुष्कोदका अपि / गङ्गांभसा पुनः पूर्णाश्चत्वारो ऽम्बुधयो ऽभवन्

ទោះសមុទ្រនានាស្ងួតយូរ ដោយសារអគស្ត្យបានផឹកទឹកក៏ដោយ ក៏បានពេញឡើងវិញដោយទឹកគង្គា ហើយក្លាយជាសមុទ្រទាំង៤ពេញបរិបូណ៌។

Verse 54

पूर्वमाणे समुद्रे तु सागरैः परिवर्द्धिते / अन्तर्हिताभवन्देशा बहवस्तत्समीपगाः

ពេលសមុទ្រពង្រីកទៅខាងកើត ហើយកើនឡើងដោយសាខរ នោះប្រទេសជាច្រើននៅជិតៗបានលិចបាត់ទៅក្នុងទឹក។

Verse 55

समुद्रोपान्तवर्त्तीनि क्षेत्राणि च समन्ततः / इतस्ततः प्रयाताश्च जनास्तन्निलया नृप

ឱ ព្រះមហាក្សត្រ! វាលស្រែជិតឆ្នេរសមុទ្រនៅគ្រប់ទិសត្រូវបានបំផ្លាញ ហើយប្រជាជនដែលរស់នៅទីនោះបានអន្តោប្រវេសន៍ទៅមក។

Verse 56

गोकर्णमिति च क्षेत्रं पूर्वं प्रोक्तं तु यत्तव / अर्मवोपात्तवर्त्तित्वात्समुद्रे ऽतर्द्धिमागमत्

ឱ ទ្រង់! ទីសក្ការៈដែលបានហៅថា «គោកರ್ಣ» កាលមុន ដោយឥទ្ធិពលនៃអរមវៈ បានលាយចូលសមុទ្រ ហើយលាក់បាត់ទៅ។

Verse 57

ततस्तन्निलयाः सर्वे तदुद्धाराभिकाङ्क्षिणः / सह्याद्रेर्भृगुशार्दूलं द्रष्टुकामा ययुर्नृप

បន្ទាប់មក អ្នកស្នាក់នៅទីនោះទាំងអស់ ប្រាថ្នាឲ្យមានការសង្គ្រោះ ឱ ព្រះរាជា បានចេញដំណើរទៅដើម្បីជួប «ភ្រឹគុ-សារទូល» នៃភ្នំសហ្យា។

Frequently Asked Questions

Bhārata-khaṇḍa is described as south–north oriented with an extent of nine thousand yojanas; Gokarṇa-kṣetra is described as having roughly one-and-a-half yojanas of extent (sārddha-yojana-vistāra) on the western seacoast.

It presents an etiology in which Sagara’s sons, while digging in pursuit of the horse, ‘enlarge’ the makarālaya (ocean), after which it becomes known in the worlds by the name ‘Sāgara’.

Gokarṇa is framed as universally sin-removing; pilgrimage destroys sins swiftly, sages attain irreversible liberation there, Śaṅkara is said to dwell there with Devī and the gods, and death within the kṣetra (with firm resolve) is promised to yield enduring heaven.