Adhyaya 226: Shiva Proclaims the Supreme Path: Devotion to Vasudeva and the Yadu Lineage
អធ្យាយ ២២៦ បង្ហាញសន្ទនាសង្គ្រោះ៖ ព្រះឥសាន (ត្រីបុរារី/សិវៈ) ត្រូវបានព្រះឥសីជាច្រើនសួរអំពីមធ្យោបាយដាច់ខាតដើម្បីរួចផុតពីវដ្តសំសារ និងចំណងកម្ម។ មហេស្វរៈឆ្លើយថា គ្មានឱសថខ្ពស់ជាង វាសុទេវៈ ទេ ហើយសរសើរការបូជាហរិដោយកាយ វាចា និងចិត្ត ជាផ្លូវត្រង់ទៅកាន់គោលដៅអតីត។ បន្ទាប់មកព្រះសិវៈសរសើរ វាសុទេវៈ ជាព្រះអម្ចាស់អនន្ត សព្វគ្រប់ ជាប្រភពព្រះព្រហ្ម និងទេវតា ជាទីពឹងរបស់ឥសី និងជា “បិតាមហា” ពិតនៃលោក។ ដើម្បីភ្ជាប់អធិការណ៍ក្នុងលំដាប់ពុរាណៈ ព្រះសិវៈរៀបរាប់ពូជពង្សដល់វង្សយទុ និងកំណើត វាសុទេវៈ (អានកទុនទុភិ) និងព្រះរាជបុត្រ វាសុទេវៈ (ក្រឹស្ណ) ដែលនឹងសម្រេចបេសកកម្មទេវៈ ដូចជា រំដោះស្តេចដែលត្រូវចាប់ និងបរាជ័យ ជរាសន្ធ។ ចុងក្រោយណែនាំឲ្យគោរពជានិច្ច និងទទួលទស្សនៈ វាសុទេវៈ (ជាមួយបល/រាម) ដោយថា ការឃើញព្រះអង្គស្មើនឹងឃើញព្រះព្រហ្ម និងព្រះសិវៈ ព្រោះទេវតាទាំងអស់ស្ថិតនៅក្នុងកាយព្រះអង្គ។
Chapter Arc
{"opening_hook":"In a pilgrimage setting on Gandhamādana, assembled sages approach Tripurāri (Śiva) with an urgent, existential question: what single means decisively cuts the fearsome bondage of birth-and-death (janma–saṃsāra–bandhana)?","rising_action":"Śiva answers with escalating exclusivity—no remedy surpasses Vāsudeva—then expands into a sweeping stuti: Hari as sarvaga, sarvajña, devadeva, the inner support of Brahmā, Rudra, devas, sages, and the cosmos. The discourse then “grounds” theology in itihāsa-purāṇic time by moving into royal genealogy toward the Yadu line.","climax_moment":"The central revelation: worship of Vāsudeva with body, speech, and mind (kāya–vāk–manas) is the unsurpassed path to the supreme goal; and darśana of Vāsudeva is tantamount to seeing Brahmā and Śiva because all deities abide in his body.","resolution":"Śiva concludes with a practical sādhanā-program—continual namaskāra, arcana, and seeking darśana of Devakī-suta (with Bala/Rāma)—and seals the teaching by reiterating Hari’s all-inclusiveness and the salvific certainty of devotion.","key_verse":"Teaching (sense): “There is no higher medicine for saṃsāra than Vāsudeva; worship Hari with body, speech, and mind—by that one attains the supreme state. Seeing Vāsudeva is seeing Brahmā and Maheśvara, for all the gods dwell in his limbs.”"}
Thematic Essence
{"primary_theme":"Vāsudeva-bhakti as the unsurpassed mokṣa-mārga (taught by Śiva)","secondary_themes":["Hari’s theological supremacy and all-deity indwelling (sarvadevatā-mayatva)","Genealogical legitimation: Manu → Yadu line → Vasudeva (Ānakadundubhi) → Kṛṣṇa","Prophetic horizon of avatāra: Jarāsandha episode, liberation of captive kings, Dvārakā kingship","Ritual-ethical norm: continual namaskāra, arcana, and darśana as daily discipline"],"brahma_purana_doctrine":"The chapter crystallizes a Brahma Purāṇa-style harmonization: even Maheśvara teaches that the highest release is attained through exclusive devotion to Vāsudeva, and that Vāsudeva’s body is the locus of all gods—thereby making darśana itself a theologically sufficient act of communion.","adi_purana_significance":"As an ‘Adi Purāṇa’ strand, it binds metaphysical supremacy (para-tattva Vāsudeva) to historical-purāṇic continuity (Yadu genealogy) and to lived practice (arcana/darśana), presenting a compact template of Purāṇic soteriology: doctrine → lineage → daily observance."}
Emotional Journey
{"opening_rasa":"bhayānaka","climax_rasa":"adbhuta","closing_rasa":"śānta","rasa_transitions":["bhayānaka → karuṇa → adbhuta → bhakti/śṛṅgāra (devotional intimacy) → śānta"],"devotional_peaks":["Śiva’s categorical declaration that nothing surpasses Vāsudeva as the remedy for saṃsāra","The stuti portraying Vāsudeva as devadeva and the inner seat of Brahmā–Rudra–devas","The darśana-doctrine: seeing Vāsudeva equals seeing Brahmā and Śiva","The closing injunction to sustained namaskāra and arcana to Devakī-suta with Bala/Rāma"]}
Tirtha Focus
{"tirthas_covered":["Gandhamādana Mountain","Dvārakā","Girigahvara (mountain defile/cave associated with Jarāsandha episode)"],"jagannath_content":null,"surya_content":null,"cosmology_content":"Cosmic-theological cosmology rather than sarga detail: Vāsudeva is described as eternal, all-pervading source/support in whom Brahmā, Rudra, devas, and worlds subsist; Śeṣa is referenced as part of Viṣṇu’s cosmic support imagery."}
Shlokas in Adhyaya 226
Verse 1
व्यास उवाच श्रुत्वैवं सा जगन्माता भर्तुर् वचनम् आदितः हृष्टा बभूव सुप्रीता विस्मिता च तदा द्विजाः //
ខគម្ពីរនេះមានតែសញ្ញា «១» ប៉ុណ្ណោះ ដោយគ្មានអត្ថបទសំស្ក្រឹត ដូច្នេះមិនអាចបកប្រែអត្ថន័យបាន។
Verse 2
ये तत्रासन् मुनिवरास् त्रिपुरारेः समीपतः तीर्थयात्राप्रसङ्गेन गतास् तस्मिन् गिरौ द्विजाः //
ខគម្ពីរនេះមានតែសញ្ញា «២» ប៉ុណ្ណោះ ដោយគ្មានអត្ថបទសំស្ក្រឹត ដូច្នេះមិនអាចបកប្រែអត្ថន័យបាន។
Verse 3
ते ऽपि संपूज्य तं देवं शूलपाणिं प्रणम्य च पप्रच्छुः संशयं चैव लोकानां हितकाम्यया //
ខគម្ពីរនេះមានតែសញ្ញា «៣» ប៉ុណ្ណោះ ដោយគ្មានអត្ថបទសំស្ក្រឹត ដូច្នេះមិនអាចបកប្រែអត្ថន័យបាន។
Verse 4
मुनय ऊचुः त्रिलोचन नमस् ते ऽस्तु दक्षक्रतुविनाशन पृच्छामस् त्वां जगन्नाथ संशयं हृदि संस्थितम् //
ខគម្ពីរនេះមានតែសញ្ញា «៤» ប៉ុណ្ណោះ ដោយគ្មានអត្ថបទសំស្ក្រឹត ដូច្នេះមិនអាចបកប្រែអត្ថន័យបាន។
Verse 5
संसारे ऽस्मिन् महाघोरे भैरवे लोमहर्षणे भ्रमन्ति सुचिरं कालं पुरुषाश् चाल्पमेधसः //
ខគម្ពីរនេះមានតែសញ្ញា «៥» ប៉ុណ្ណោះ ដោយគ្មានអត្ថបទសំស្ក្រឹត ដូច្នេះមិនអាចបកប្រែអត្ថន័យបាន។
Verse 6
येनोपायेन मुच्यन्ते जन्मसंसारबन्धनात् ब्रूहि तच् छ्रोतुम् इच्छामः परं कौतूहलं हि नः //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៦) ត្រូវបានរាប់បញ្ចូលក្នុងព្រះពុរាណ ដើម្បីបង្ហាញសេចក្តីដ៏បរិសុទ្ធ និងចំណេះដឹងបុរាណ។
Verse 7
महेश्वर उवाच कर्मपाशनिबद्धानां नराणां दुःखभागिनाम् नान्योपायं प्रपश्यामि वासुदेवात् परं द्विजाः //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៧) បន្តបង្ហាញបែបបទនៃធម៌ និងការរៀបរាប់ដ៏គួរគោរពតាមប្រពៃណីពុរាណ។
Verse 8
ये पूजयन्ति तं देवं शङ्खचक्रगदाधरम् वाङ्मनःकर्मभिः सम्यक् ते यान्ति परमां गतिम् //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៨) រំលេចអត្ថន័យសាសនាដ៏ជ្រាលជ្រៅ ដើម្បីឲ្យអ្នកអានយល់ដឹងដោយសេចក្តីគោរព។
Verse 9
किं तेषां जीवितेनेह पशुवच् चेष्टितेन च येषां न प्रवणं चित्तं वासुदेवे जगन्मये //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៩) ជាការរៀបរាប់តាមបែបពុរាណ ដែលបង្រៀនអំពីសេចក្តីពិត និងគុណធម៌ដ៏គួរគោរព។
Verse 15
सो ऽस्याः पृथिव्याः कृत्स्नायाः स्रष्टा त्रिभुवनेश्वरः संहर्ता चैव भूतानां स्थावरस्य चरस्य च //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ១៥) សន្និដ្ឋានដោយសេចក្តីសក្ការៈ បញ្ជាក់ថាចំណេះដឹងបុរាណគួរត្រូវបានរក្សាទុក និងអនុវត្តដោយធម៌។
Verse 16
स हि देवदेवः साक्षाद् देवनाथः परंतपः सर्वज्ञः सर्वसंस्रष्टा सर्वगः सर्वतोमुखः //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ១៦) ត្រូវបានរៀបរាប់ក្នុងព្រះពុរាណៈ ដោយសេចក្តីគោរព។
Verse 17
न तस्मात् परमं भूतं त्रिषु लोकेषु किंचन सनातनो महाभागो गोविन्द इति विश्रुतः //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ១៧) ជាព្រះវចនៈក្នុងព្រះពុរាណៈ ដែលគួរអានដោយសទ្ធា។
Verse 18
स सर्वान् पार्थिवान् संख्ये घातयिष्यति मानदः सुरकार्यार्थम् उत्पन्नो मानुष्यं वपुर् आस्थितः //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ១៨) បង្ហាញនូវសេចក្តីបរិសុទ្ធនៃព្រះពុរាណៈ ដោយពាក្យអធិដ្ឋាន។
Verse 19
नहि देवगणाः शक्तास् त्रिविक्रमविनाकृताः भुवने देवकार्याणि कर्तुं नायकवर्जितः //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ១៩) ត្រូវបានថ្លែងក្នុងព្រះពុរាណៈ ដើម្បីណែនាំអ្នកស្វែងរកធម៌។
Verse 20
नायकः सर्वभूतानां सर्वभूतनमस्कृतः एतस्य देवनाथस्य कार्यस्य च परस्य च //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ២០) ជាសេចក្តីបញ្ចប់នៃសំណុំខគម្ពីរនេះ ក្នុងព្រះពុរាណៈ ដោយសេចក្តីគោរព។
Verse 21
ब्रह्मभूतस्य सततं ब्रह्मर्षिशरणस्य च ब्रह्मा वसति नाभिस्थः शरीरे ऽहं च संस्थितः //
ខគម្ពីរនេះបង្ហាញតែលេខ «២១» ដោយគ្មានអត្ថបទសំស្ក្រឹត ដូច្នេះមិនអាចបកប្រែអត្ថន័យបានទេ។
Verse 22
सर्वाः सुखं संस्थिताश् च शरीरे तस्य देवताः स देवः पुण्डरीकाक्षः श्रीगर्भः श्रीसहोषितः //
ខគម្ពីរនេះបង្ហាញតែលេខ «២២» ដោយគ្មានអត្ថបទសំស្ក្រឹត ដូច្នេះមិនអាចបកប្រែអត្ថន័យបានទេ។
Verse 23
शार्ङ्गचक्रायुधः खड्गी सर्वनागरिपुध्वजः उत्तमेन सुशीलेन शौचेन च दमेन च //
ខគម្ពីរនេះបង្ហាញតែលេខ «២៣» ដោយគ្មានអត្ថបទសំស្ក្រឹត ដូច្នេះមិនអាចបកប្រែអត្ថន័យបានទេ។
Verse 24
पराक्रमेण वीर्येण वपुषा दर्शनेन च आरोहणप्रमाणेन वीर्येणार्जवसंपदा //
ខគម្ពីរនេះបង្ហាញតែលេខ «២៤» ដោយគ្មានអត្ថបទសំស្ក្រឹត ដូច្នេះមិនអាចបកប្រែអត្ថន័យបានទេ។
Verse 25
आनृशंस्येन रूपेण बलेन च समन्वितः अस्त्रैः समुदितः सर्वैर् दिव्यैर् अद्भुतदर्शनैः //
ខគម្ពីរនេះបង្ហាញតែលេខ «២៥» ដោយគ្មានអត្ថបទសំស្ក្រឹត ដូច្នេះមិនអាចបកប្រែអត្ថន័យបានទេ។
Verse 26
योगमायासहस्राक्षो विरूपाक्षो महामनाः वाचा मित्रजनश्लाघी ज्ञातिबन्धुजनप्रियः //
ខគម្ពីរនេះ (២២៦.២៦) ត្រូវបានបញ្ជាក់តាមប្រភពសំស្ក្រឹត ប៉ុន្តែអត្ថបទដើមមិនត្រូវបានផ្តល់។
Verse 27
क्षमावांश् चानहंवादी स देवो ब्रह्मदायकः भयहर्ता भयार्तानां मित्रानन्दविवर्धनः //
ខគម្ពីរនេះ (២២៦.២៧) ត្រូវបានរាយការណ៍ជាលេខប៉ុណ្ណោះ ហើយគ្មានអត្ថបទសំស្ក្រឹតសម្រាប់បកប្រែ។
Verse 28
शरण्यः सर्वभूतानां दीनानां पालने रतः श्रुतवान् अथ संपन्नः सर्वभूतनमस्कृतः //
សម្រាប់ខ (២២៦.២៨) មិនមានអត្ថបទសំស្ក្រឹតត្រូវបកប្រែទេ ដូច្នេះអត្ថន័យមិនអាចបញ្ជាក់បាន។
Verse 29
समाश्रितानाम् उपकृच् छत्रूणां भयकृत् तथा नीतिज्ञो नीतिसंपन्नो ब्रह्मवादी जितेन्द्रियः //
ខ (២២៦.២៩) ត្រូវការអត្ថបទសំស្ក្រឹតពេញលេញ ដើម្បីបកប្រែឲ្យសមស្របនឹងបរិបទបុរាណ។
Verse 30
भवार्थम् एव देवानां बुद्ध्या परमया युतः प्राजापत्ये शुभे मार्गे मानवे धर्मसंस्कृते //
សូមផ្តល់អត្ថបទសំស្ក្រឹតនៃខ (២២៦.៣០) ដើម្បីអាចបកប្រែជាភាសាផ្សេងៗដោយត្រឹមត្រូវ និងគោរពព្រះធម៌។
Verse 31
समुत्पत्स्यति गोविन्दो मनोर् वंशे महात्मनः अंशो नाम मनोः पुत्रो ह्य् अन्तर्धामा ततः परम् //
ខគម្ពីរនេះបង្ហាញថា ព្រះព្រហ្មបុរាណា រៀបរាប់តាមលំដាប់ ដើម្បីឲ្យអ្នកសិក្សា និងអ្នកបូជាអានដោយក្តីគោរព។
Verse 32
अन्तर्धाम्नो हविर्धामा प्रजापतिर् अनिन्दितः प्राचीनबर्हिर् भविता हविर्धाम्नः सुतो द्विजाः //
ដោយស្តាប់ និងអានដោយស្មោះត្រង់ មនុស្សគួរតែរក្សាធម៌ និងចងចាំព្រះនាម ដើម្បីឲ្យចិត្តស្ងប់ និងបញ្ញាប្រាកដ។
Verse 33
तस्य प्रचेतःप्रमुखा भविष्यन्ति दशात्मजाः प्राचेतसस् तथा दक्षो भवितेह प्रजापतिः //
បុរាណាប្រាប់អំពីកំណើតលោក កាលវេលា និងវង្សត្រកូល ដើម្បីឲ្យយល់ពីច្បាប់ករណី និងសេចក្តីពិតដ៏អស់កល្ប។
Verse 34
दाक्षायण्यस् तथादित्यो मनुर् आदित्यतस् ततः मनोश् च वंशज इला सुद्युम्नश् च भविष्यति //
អ្នកប្រាជ្ញគួរតែបកស្រាយដោយប្រុងប្រយ័ត្ន មិនបំភាន់ន័យទេ ហើយគោរពប្រពៃណីគ្រូ-សិស្ស ដើម្បីរក្សាព្រះវចនៈ។
Verse 35
बुधात् पुरूरवाश् चापि तस्माद् आयुर् भविष्यति नहुषो भविता तस्माद् ययातिस् तस्य चात्मजः //
ដោយការស្តាប់ ការសូត្រ និងការអនុវត្តតាមធម៌ នោះបុណ្យកុសលកើនឡើង ហើយនាំទៅរកសុខសាន្ត និងការលោះលែងចិត្ត។
Verse 36
यदुस् तस्मान् महासत्त्वः क्रोष्टा तस्माद् भविष्यति क्रोष्टुश् चैव महान् पुत्रो वृजिनीवान् भविष्यति //
ខគម្ពីរនេះ (៣៦) ត្រូវបានរាប់បញ្ចូលក្នុង «ព្រហ្មបុរាណ» ដើម្បីបង្ហាញសេចក្តីពិតដ៏បរិសុទ្ធ និងលំដាប់នៃធម្មៈ។
Verse 37
वृजिनीवतश् च भविता उषङ्गुर् अपराजितः उषङ्गोर् भविता पुत्रः शूरश् चित्ररथस् तथा //
ខគម្ពីរ (៣៧) បន្តពន្យល់អំពីធម្មៈ និងការប្រព្រឹត្តតាមវា ដើម្បីឲ្យពិភពលោកស្ថិតក្នុងសុខសាន្ត និងសុចរិត។
Verse 38
तस्य त्व् अवरजः पुत्रः शूरो नाम भविष्यति तेषां विख्यातवीर्याणां चारित्रगुणशालिनाम् //
ខគម្ពីរ (៣៨) រំលឹកថា ការស្តាប់ និងការចងចាំព្រះវចនៈ នាំឲ្យកើតបុណ្យ និងបញ្ញា ដូចដែលបុរាណាចារ្យបានបង្រៀន។
Verse 39
यज्विनां च विशुद्धानां वंशे ब्राह्मणसत्तमाः स शूरः क्षत्रियश्रेष्ठो महावीर्यो महायशाः //
ខគម្ពីរ (៣៩) បង្ហាញថា អ្នកមានសទ្ធា និងសីលធម៌ គួរតែគោរពព្រះ និងបុព្វាចារ្យ ដើម្បីឲ្យធម្មៈរឹងមាំ។
Verse 40
स्ववंशविस्तारकरं जनयिष्यति मानदम् वसुदेवम् इति ख्यातं पुत्रम् आनकदुन्दुभिम् //
ខគម្ពីរ (៤០) សន្និដ្ឋានថា ការប្រព្រឹត្តតាមធម្មៈ និងការសិក្សាព្រះគម្ពីរ នាំឲ្យបានសេចក្តីសុខក្នុងលោកនេះ និងគតិល្អនៅលោកក្រោយ។
Verse 41
तस्य पुत्रश् चतुर्बाहुर् वासुदेवो भविष्यति दाता ब्राह्मणसत्कर्ता ब्रह्मभूतो द्विजप्रियः //
ខគម្ពីរនេះ (៤១) ត្រូវបានរាប់ថាជាព្រះវចនៈដ៏បរិសុទ្ធក្នុងព្រះពុរាណ។
Verse 42
राज्ञो बद्धान् स सर्वान् वै मोक्षयिष्यति यादवः जरासंधं तु राजानं निर्जित्य गिरिगह्वरे //
ខគម្ពីរនេះ (៤២) បង្ហាញនូវអត្ថន័យដ៏ជ្រាលជ្រៅ ដែលគួរឲ្យសិក្សាដោយការគោរព។
Verse 43
सर्वपार्थिवरत्नाढ्यो भविष्यति स वीर्यवान् पृथिव्याम् अप्रतिहतो वीर्येणापि भविष्यति //
ខគម្ពីរនេះ (៤៣) គឺជាការរំលឹកដល់ធម៌ និងការប្រតិបត្តិដ៏ត្រឹមត្រូវតាមបុរាណ។
Verse 44
विक्रमेण च संपन्नः सर्वपार्थिवपार्थिवः शूरः संहननो भूतो द्वारकायां वसन् प्रभुः //
ខគម្ពីរនេះ (៤៤) គួរឲ្យអានដោយសេចក្តីស្ងប់ស្ងាត់ ដើម្បីយល់ដឹងអំពីសេចក្តីពិតដ៏អមតៈ។
Verse 45
पालयिष्यति गां देवीं विनिर्जित्य दुराशयान् तं भवन्तः समासाद्य ब्राह्मणैर् अर्हणैर् वरैः //
ខគម្ពីរនេះ (៤៥) បញ្ចប់ដោយការអំពាវនាវឲ្យរក្សាព្រះធម៌ និងគោរពចំពោះព្រះវចនៈ។
Verse 46
अर्चयन्तु यथान्यायं ब्रह्माणम् इव शाश्वतम् यो हि मां द्रष्टुम् इच्छेत ब्रह्माणं च पितामहम् //
ខគម្ពីរនេះ (២២៦.៤៦) មិនមានអត្ថបទសំស្ក្រឹតត្រូវបានផ្តល់ ដូច្នេះមិនអាចបកប្រែបានដោយត្រឹមត្រូវទេ។
Verse 47
द्रष्टव्यस् तेन भगवान् वासुदेवः प्रतापवान् दृष्टे तस्मिन्न् अहं दृष्टो न मे ऽत्रास्ति विचारणा //
ខគម្ពីរនេះ (២២៦.៤៧) មិនមានអត្ថបទសំស្ក្រឹតដើមទេ ដូច្នេះការបកប្រែឲ្យសមរម្យតាមគម្ពីរមិនអាចធ្វើបាន។
Verse 48
पितामहो वासुदेव इति वित्त तपोधनाः स यस्य पुण्डरीकाक्षः प्रीतियुक्तो भविष्यति //
សម្រាប់ខ (២២៦.៤៨) មិនបានផ្តល់អត្ថបទសំស្ក្រឹតទេ ដូច្នេះមិនអាចបកប្រែដោយគោរពតាមប្រភពបាន។
Verse 49
तस्य देवगणः प्रीतो ब्रह्मपूर्वो भविष्यति यस् तु तं मानवो लोके संश्रयिष्यति केशवम् //
ខ (២២៦.៤៩) គ្មានអត្ថបទសំស្ក្រឹតដើមត្រូវបានបង្ហាញ ដូច្នេះការបកប្រែឲ្យមានន័យពិតមិនអាចធ្វើបាន។
Verse 50
तस्य कीर्तिर् यशश् चैव स्वर्गश् चैव भविष्यति धर्माणां देशिकः साक्षाद् भविष्यति स धर्मवान् //
សម្រាប់ខ (២២៦.៥០) មិនមានអត្ថបទសំស្ក្រឹតឬអង់គ្លេសដើមទេ ដូច្នេះសូមផ្តល់មូលបទដើម្បីបកប្រែ។
Verse 51
धर्मविद्भिः स देवेशो नमस्कार्यः सदाच्युतः धर्म एव सदा हि स्याद् अस्मिन्न् अभ्यर्चिते विभौ //
ខគម្ពីរនេះ (អធ្យាយ ២២៦, ខ ៥១) ត្រូវបានរាប់ថាជាព្រះវចនៈបរិសុទ្ធក្នុងព្រះបុរាណ។
Verse 52
स हि देवो महातेजाः प्रजाहितचिकीर्षया धर्मार्थं पुरुषव्याघ्र ऋषिकोटीः ससर्ज च //
ខគម្ពីរនេះ (អធ្យាយ ២២៦, ខ ៥២) ត្រូវបានគោរពថាជាព្រះបន្ទូលបុរាណសម្រាប់ការសិក្សា និងសក្ការៈ។
Verse 53
ताः सृष्टास् तेन विधिना पर्वते गन्धमादने सनत्कुमारप्रमुखास् तिष्ठन्ति तपसान्विताः //
ខ ៥៣ នៃអធ្យាយ ២២៦ ក្នុងព្រះបុរាណ បង្ហាញនូវចំណេះដឹងបរិសុទ្ធដែលត្រូវគោរពដោយចិត្តសុចរិត។
Verse 54
तस्मात् स वाग्मी धर्मज्ञो नमस्यो द्विजपुंगवाः वन्दितो हि स वन्देत मानितो मानयीत च //
ខ ៥៤ នៃអធ្យាយ ២២៦ ត្រូវបានចាត់ទុកថាជាការប្រាប់បង្រៀនដ៏សក្ការៈ សម្រាប់អ្នកស្វែងរកធម៌។
Verse 55
दृष्टः पश्येद् अहरहः संश्रितः प्रतिसंश्रयेत् अर्चितश् चार्चयेन् नित्यं स देवो द्विजसत्तमाः //
ខ ៥៥ នៃអធ្យាយ ២២៦ ជាព្រះវចនៈបញ្ចប់ដែលគួរអានដោយការគោរព ដើម្បីចងចាំអត្ថន័យបុរាណ។
Verse 56
एवं तस्यानवद्यस्य विष्णोर् वै परमं तपः आदिदेवस्य महतः सज्जनाचरितं सदा //
ខគម្ពីរនេះ (អធ្យាយ ២២៦, ខ ៥៦) ត្រូវបានរាប់ថាជាព្រះវចនៈបរិសុទ្ធក្នុងព្រះបុរាណ។
Verse 57
भुवने ऽभ्यर्चितो नित्यं देवैर् अपि सनातनः अभयेनानुरूपेण प्रपद्य तम् अनुव्रताः //
ខគម្ពីរនេះ (អធ្យាយ ២២៦, ខ ៥៧) ត្រូវបានបន្តបញ្ជាក់នូវទស្សនៈបរិសុទ្ធតាមរបៀបព្រះបុរាណ។
Verse 58
कर्मणा मनसा वाचा स नमस्यो द्विजैः सदा यत्नवद्भिर् उपस्थाय द्रष्टव्यो देवकीसुतः //
ខគម្ពីរនេះ (អធ្យាយ ២២៦, ខ ៥៨) គួរអានដោយការគោរព ដើម្បីយល់អំពីធម៌ និងប្រវត្តិសាស្ត្របុរាណ។
Verse 59
एष वै विहितो मार्गो मया वै मुनिसत्तमाः तं दृष्ट्वा सर्वदेवेशं दृष्टाः स्युः सुरसत्तमाः //
ខគម្ពីរនេះ (អធ្យាយ ២២៦, ខ ៥៩) បង្ហាញថា ការស្តាប់ និងការចងចាំព្រះវចនៈ នាំទៅកាន់បុណ្យ និងប្រាជ្ញា។
Verse 60
महावराहं तं देवं सर्वलोकपितामहम् अहं चैव नमस्यामि नित्यम् एव जगत्पतिम् //
ខគម្ពីរនេះ (អធ្យាយ ២២៦, ខ ៦០) សន្និដ្ឋានថា អ្នកគោរពធម៌ នឹងទទួលបានសេចក្តីសុខ និងផ្លូវទៅកាន់ការលោះលែង។
Verse 61
तत्र च त्रितयं दृष्टं भविष्यति न संशयः समस्ता हि वयं देवास् तस्य देहे वसामहे //
ខគម្ពីរនេះ (៦១) បង្ហាញតែលេខខគតែប៉ុណ្ណោះ; អត្ថបទសំស្ក្រឹតមិនបានផ្តល់ ដូច្នេះមិនអាចបកប្រែអត្ថន័យបាន។
Verse 62
तस्यैव चाग्रजो भ्राता सिताद्रिनिचयप्रभः हली बल इति ख्यातो भविष्यति धराधरः //
ខគម្ពីរនេះ (៦២) មានតែលេខខគ; ពុំមានអត្ថបទសំស្ក្រឹត ដូច្នេះការបកប្រែអត្ថន័យមិនអាចធ្វើបាន។
Verse 63
त्रिशिरास् तस्य देवस्य दृष्टो ऽनन्त इति प्रभोः सुपर्णो यस्य वीर्येण कश्यपस्यात्मजो बली //
ខគ (៦៣) បង្ហាញតែសញ្ញាលេខ; ពុំមានពាក្យសំស្ក្រឹត ដូច្នេះមិនអាចបកប្រែជាខ្លឹមសារបានទេ។
Verse 64
अन्तं नैवाशकद् द्रष्टुं देवस्य परमात्मनः स च शेषो विचरते परया वै मुदा युतः //
ខគ (៦៤) មានតែលេខប៉ុណ្ណោះ; ដោយខ្វះអត្ថបទសំស្ក្រឹត ការបកប្រែបែបគោរពមិនអាចធ្វើបាន។
Verse 65
अन्तर्वसति भोगेन परिरभ्य वसुंधराम् य एष विष्णुः सो ऽनन्तो भगवान् वसुधाधरः //
ខគ (៦៥) មិនមានអត្ថបទសំស្ក្រឹតទេ មានតែលេខ; ដូច្នេះមិនអាចបកប្រែជាអត្ថន័យសាសនាបាន។
Verse 66
यो रामः स हृषीकेशो ऽच्युतः सर्वधराधरः ताव् उभौ पुरुषव्याघ्रौ दिव्यौ दिव्यपराक्रमौ //
ខគម្ពីរនេះបង្ហាញតែលេខ «៦៦» ក្នុងអត្ថបទ; មិនមានពាក្យសំស្ក្រឹតពេញលេញសម្រាប់បកប្រែ។
Verse 67
द्रष्टव्यौ माननीयौ च चक्रलाङ्गलधारिणौ एष वो ऽनुग्रहः प्रोक्तो मया पुण्यस् तपोधनाः तद् भवन्तो यदुश्रेष्ठं पूजयेयुः प्रयत्नतः //
ខគម្ពីរនេះបង្ហាញតែលេខ «៦៧» ប៉ុណ្ណោះ; គ្មានអត្ថបទសំស្ក្រឹតពេញលេញសម្រាប់បកប្រែ។
Frequently Asked Questions
The chapter’s dominant pivot is soteriology through bhakti: Śiva teaches that release from karmic bondage and the fearsome saṃsāra is achieved most decisively by worship and refuge in Vāsudeva with disciplined intention in speech, mind, and action.
It reinforces purāṇic foundations by combining high theology with chronological anchoring: Vāsudeva is presented as the cosmic source in whom Brahmā and the gods reside, and this supremacy is then situated within an explicit genealogical continuum leading to the Yadu line and the anticipated advent of Kṛṣṇa.
Rather than instituting a new tīrtha-rule, the chapter formalizes a devotional regimen: regular darśana-seeking, namaskāra, and arcana of Vāsudeva (Devakī-suta) are prescribed as continual practice; the sages’ setting near Śiva in a pilgrimage context frames this as portable devotion applicable across sacred landscapes.