Srimad Bhagavatam — Shashtha Skandha, Shloka 12
Vṛtrāsura Rebukes Indra; Heroic Combat and the Asura’s Pure Devotional Prayers
न सन्नवाहाय विषण्णचेतसे प्रायुङ्क्त भूय: स गदां महात्मा । इन्द्रोऽमृतस्यन्दिकराभिमर्श वीतव्यथक्षतवाहोऽवतस्थे ॥ १२ ॥
na sanna-vāhāya viṣaṇṇa-cetase prāyuṅkta bhūyaḥ sa gadāṁ mahātmā indro ’mṛta-syandi-karābhimarśa- vīta-vyatha-kṣata-vāho ’vatasthe
នៅពេលដែលគាត់បានឃើញដំរីជំនិះរបស់ព្រះឥន្ទ្រអស់កម្លាំង និងរងរបួស ហើយនៅពេលដែលគាត់បានឃើញព្រះឥន្ទ្រកើតទុក្ខព្រោះជំនិះរបស់ទ្រង់ត្រូវបានធ្វើបាប វ្ឫត្រាសុរដ៏អស្ចារ្យ ដោយធ្វើតាមគោលការណ៍សាសនា បានបដិសេធមិនវាយប្រហារព្រះឥន្ទ្រម្តងទៀតឡើយ។ ដោយឆ្លៀតឱកាសនេះ ព្រះឥន្ទ្របានប៉ះដំរីដោយដៃដែលបង្កើតទឹកដមរបស់ទ្រង់ ដូច្នេះហើយបានធូរស្រាលការឈឺចាប់របស់សត្វ និងព្យាបាលរបួសរបស់វា។
FAQs
This verse shows Vṛtrāsura’s nobility: he refrains from striking Indra again when Indra is mentally dejected and unwilling to fight, highlighting compassion and honor even amid conflict.
Because Indra appeared viṣaṇṇa-cetā—downcast and not ready for combat—Vṛtrāsura, described as mahātmā, chose not to exploit that weakness.
Do not take advantage of others when they are vulnerable; act with restraint and integrity, even when you have the upper hand.