Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 24
Ikṣvāku Dynasty: Vikukṣi’s Offense, Purañjaya’s Victory, Māndhātā’s Birth, and Saubhari’s Fall and Renunciation
धुन्धुमार इति ख्यातस्तत्सुतास्ते च जज्वलु: । धुन्धोर्मुखाग्निना सर्वे त्रय एवावशेषिता: ॥ २३ ॥ दृढाश्व: कपिलाश्वश्च भद्राश्व इति भारत । दृढाश्वपुत्रो हर्यश्वो निकुम्भस्तत्सुत: स्मृत: ॥ २४ ॥
dhundhumāra iti khyātas tat-sutās te ca jajvaluḥ dhundhor mukhāgninā sarve traya evāvaśeṣitāḥ
ឱ មហារាជ បរិក្សិត! ដូច្នេះ កុវលយាស្វ ត្រូវបានគេសរសើរថា ‘ធុន្ធុមារ’ “អ្នកសម្លាប់ ធុន្ធុ”។ ប៉ុន្តែភ្លើងពីមាត់ ធុន្ធុ បានដុតបុត្ររបស់គាត់ទាំងអស់ជាផេះ លើកលែងតែបីនាក់៖ ទ្រឹឍាស្វៈ កពិលាស្វៈ និង ភទ្រាស្វៈ។ ពី ទ្រឹឍាស្វៈ មានបុត្រឈ្មោះ ហរយាស្វៈ ហើយបុត្ររបស់ ហរយាស្វៈ គឺ និកុម្ភៈ ដែលល្បីល្បាញ។
FAQs
Dhundhumāra is the celebrated name associated with the king in this lineage narration; in this verse Śukadeva describes how his sons were burned by the fire issuing from Dhundhu’s mouth, with only three surviving.
They were scorched by the mouth-fire of Dhundhu, and only three of the sons remained.
Even powerful families face sudden reversals; the Bhagavatam’s lineage accounts remind one to cultivate steadiness, humility, and reliance on dharma rather than pride in strength or numbers.